PlusColumn

In welke opera wordt het meest gestorven?

Eerste hulp bij klassieke muziek van Erik Voermans, met deze week: tbc, vermoord, onthoofd, opera.

Erik Voermans Beeld Linda Stulic
Erik VoermansBeeld Linda Stulic

In de Nieuwe Encyclopedie van de Opera, die uit 2003 stamt en dus beter de Al Wat Oudere Encyclopedie van de Opera kan worden genoemd, geeft de grote operakenner Paul Korenhof de volgende definitie van het ­begrip opera: 'benaming die van toepassing is op een geheel of overwegend gezongen dramatische handeling met begeleiding van een instrumentaal ensemble.'

Prima definitie, al ontbreekt wel de constatering dat in een béétje opera driftig wordt doodgegaan. Sterft een heldin niet aan vliegende tering (Mimì in La Bohème van Puccini, Violetta in Verdi's La Traviata), dan wordt ze wel door een jaloerse minnaar vermoord (Carmen in Bizets Carmen), per ongeluk door haar eigen vader om zeep geholpen (Gilda in Verdi's Rigoletto) of laat ze het leven in het kraambed (Mélisande in Debussy's Pelléas et ­Mélisande).

Voor mannelijke personages is het operalot amper vriendelijker. Johannes de Doper wordt in ­Salome van Strauss onthoofd, Turiddu is de fatale verliezer van het duel met Alfio in Mascagni's Cavalleria Rustiacana en in Peter Grimes van Benjamin Britten verdrinkt Grimes zich door zijn boot op zee te laten zinken.

De mogelijkheden zijn schier onuitputtelijk.

De vraag die zich thans opdringt, is: in welke opera wordt het meest gestorven?

Een definitief antwoord heb ik niet, al komt Wagners Der Ring des Nibelungen zeer in aanmerking. In Götterdämmerung gaan niet alleen alle goden, maar met hen de gehele mensheid in een zee van allesverzengend vuur ten onder.

Daar legt alles en iedereen het tegen af, zelfs Alban Bergs Lulu, waarin Dr. Goll een hartaanval krijgt, de Schilder zijn eigen keel doorsnijdt, Lulu zelf Dr. Schön omlegt en Alwa, Lulu plus de gravin Geschwitz worden omgebracht; de laatste twee door Jack the Ripper.

Ook een lekkere is Poulencs Les dialogues des Carmélites, waarin aan het slot zestien nonnetjes onder de guillotine hun nonnenhoofdjes verliezen. En dan is er nog Wagners Tristan und Isolde, waarin zowel Tristan als Melot, Brangäne, Kurwenal en koning Marke omkomen.

Wagner ging zelf ook dood, in 1883, maar daar maakte hij jammer genoeg geen muziek meer bij.

De Nationale Opera. Wagner-Tristan und Isolde. Nederlands Philharmonisch Orkest o.l.v. Marc Albrecht. Regie: Pierre Audi. Voorstellingen op 18, 22, 25, 30/1 en 4, 7, 10, 14/2 in Nationale Opera & Ballet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden