Plus

In seizoen 3 is de glans wel een beetje van Glow af

Glow Beeld Ali Goldstein/Netflix

Het eerste seizoen van Glow was een vermakelijk kijkje in een subcultuur die bijna te bizar was om te geloven dat hij echt heeft bestaan: de vrouwelijke worstelaars van de Gorgeous Ladies of Wrestling. Halverwege de jaren tachtig was showworstelen van mannen én vrouwen zo populair dat er tv-programma’s aan werden gewijd. 

Achteraf natuurlijk geknipt voor een serie, zeker met een eighties kledingsausje. Glow werd mede ontwikkeld door Jenji Kohan van Orange is the New Black, nog een Netflixserie rond een witte vrouw die noodgedwongen in een multiculturele subcultuur wordt ondergedompeld.

In Glow is dat Ruth Wilder (Brie Larson), een werkloze actrice die het te hoog in haar bol heeft en bij gebrek aan werk in de worstelring eindigt, als de zogenaamd Russische ‘Zoya the Destroya’. Voornaamste rivale is haar voormalige vriendin Debbie Eagan (Betty Gilpin), die Ruth niet kan vergeven dat ze is vreemd­gegaan met haar man. Onder toeziend oog van de cynische coach en regisseur Sam Sylvia (geestige rol van stand-upcomedian Marc Maron) betekent dat worstelpartijen binnen én buiten de ring.

Voorspelbaar

In seizoen 3 is het clubje van Los Angeles naar Las Vegas verhuisd, waar ze drie maanden lang een show verzorgen in het casino van Sandy Devereaux St. Clair (Geena Davis). Veel geworstel is er niet te zien en dat is geen bezwaar, want worstelpartijen zijn in de serie al net zo voorspelbaar als in de jaren tachtig. Des te meer aandacht is er voor relatieperikelen. Zo koestert Sam steeds warmere gevoelens voor Ruth, die daar niet op zit te wachten. Debbie worstelt met de frustratie dat ze haar één jaar oude zoontje doordeweeks bij haar ex in Los Angeles moet achterlaten en ze lijdt bovendien aan een eetstoornis. Verder zien we prille relatieperikelen van het lesbische stel Arthie en Yolanda, plus de babywens van Cherry. Dat alles maakt van Glow steeds meer een soap waarin personages vaker over hun gevoelens praten dan elkaar op lachwekkende wijze tegen de touwen te smijten.

Gelukkig zijn daar altijd weer de strapatsen van de onhandige Ruth, die tijdens de lancering van de Space Shuttle Challenger in 1986 live op tv commentaar mag geven als de cynische Russin Zoya the Destroya. Ze gaat zo op in haar rol dat ze te laat door heeft dat de Challenger kort na de lancering uit elkaar spat – een Amerikaanse tragedie waarbij alle bemanningsleden omkwamen.

Dat soort scherpe randjes had seizoen 3 meer mogen hebben. Glow is vermakelijk, maar de glans is er wel een beetje af.

Serie Glow, seizoen 3

Regie Claire Scanlon en anderen

Met Alison Brie, Marc Maron, Betty Gilpin, Geena Davis

Te zien Netflix, 10 delen sinds 9/8

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden