Plus Boekrecensie

In prentenboek Stop! Monsters! verschijnen monsters in alle kleuren

Van illustrator Mark Janssen is het nieuwe prentenboek Stop! Monsters! verschenen. Over twee zusjes en een hoop schroot. En monsters, in alle kleuren en gradaties. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ontdekt.

De twee zusjes nemen het met hun bakfiets vol schroot op tegen kleurrijke monsters. Beeld Mark Janssen

Vorig jaar sprong ­Eiland al in het oog, het schitterende woordloze prentenboek waarin een vader en dochter met hun hond schipbreuk lijden en aanspoelen op een klein eiland: de rug van een reuzenschildpad waarop ze oceanen doorkruisen. Nu is het nieuwe, even kleurrijke Stop! Monsters! van illustrator Mark Janssen verschenen – met een rol voor dat ene enkele woordje: stop! En voor, welzeker, vele monsters: een groot groen monster met puntige witte tanden, een rood-paars-zwart blauwsnavelig monster, een blauw monster met groene en witte drakenschubben, een rode neus en een beteuterde blik, een vuurspuwend stippelmonster met een krullende rood-oranje staart. Met hun ‘Stop!’ houden ze twee zusjes tegen die met een antieke bakfiets schroot wegbrengen.

De zusjes pareren de monsters met de oude potten en pannen van hun vracht, met tandwielen, zagen, een kapotte fiets en een oude potkachel. Tot ze bij het laatste, een grijs-gelig zwartgestreept geval met fluffy oren en een witte krans van manen, door hun oudijzer heen zijn – en het monster zich breed lachend met hen tevreden stelt. Janssen lardeert zijn prenten met prachtige, gedetailleerde vogels en diertjes en voor elke bladzijde geldt: hoe langer je tuurt, hoe meer er te ontdekken valt.

Unieke beeldtaal

Janssen (44) studeerde op zijn 22ste af aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht en vestigde zich als fulltime illustrator in Valkenburg aan de Geul, waar hij een atelier aan huis heeft. Zijn eerste illustratieklus was Mijn vriend de sjeik van Ulf Stark (Lemniscaat, 1997). Hij had bijgedragen aan 350 kinder- en prentenboeken voor bijna alle grote Nederlandse en Belgische uitgeverijen, toen hij besloot zich meer toe te leggen op het maken van zijn eigen prentenboeken. In 2016 verscheen als eerste Niets gebeurd.

Janssen is lang op zoek geweest naar zijn eigen beeldtaal. Toen hij in 2015 een schildering maakte van een leeuw voor een verhalenbundel wilde hij iets nieuws proberen. In plaats van acrylverf gebruikte hij voor het eerst in lange tijd aquarel. Toen viel alles op zijn plek en gingen de sluizen open.

Transparante lagen

Janssen schildert alle elementen op papier in verschillende transparante lagen, voornamelijk met aquarel, maar ook met gouache en acryl. Daarna bewerkt hij de prenten digitaal, al moet het eindresultaat er voor hem wel altijd analoog uitzien.

Zijn zelfvertrouwen is met de jaren gegroeid en hij is gaandeweg steeds vrijer geworden in wat hij maakt. Hoewel hij bij alle boeken in het begin wel altijd een tekst schrijft als houvast, ontdekte hij bij Eiland en Stop! Monsters! dat de illustraties de tekst overbodig hadden gemaakt. Dat heeft volgens Janssen ook te maken met Nederlandse taal en durf; in de vertalingen is er soms voor gekozen de tekst wel te plaatsen.

Janssen gaat bij het scheppen van zijn wonderlijke fantasiewerelden waar alles mogelijk is altijd uit van kinderen. Hij wil geen kunstboeken maken die alleen door volwassenen worden begrepen. Het mooist vindt hij het als kinderen en boek geweldig vinden en als dan ook nog eens de volwassenen volgen.

Ook in het geval van Stop! Monsters! geldt: missie geslaagd.

Andere boeken 

Niets gebeurd (2016): Saar en Niek overpeinzen in de schemering hun saaie dag. Er is namelijk niets gebeurd. Niek heeft een handstand ­gedaan en gezwommen, Saar zag een vlinder en gleed van een glijbaan. Niets bijzonders gebeurd, in elk geval.

Dino’s bestaan niet (2017): Twee broers gaan op dinojacht. Het jongere broertje ziet dingen die de oudere broer niet ziet. Als zijn grote broer roept ‘Dino’s bestaan niet!’ neemt het verhaal een onverwachte wending.

Ik wil een leeuw! (2017, tekst Annemarie van der Eem): Sjuul vindt het thuis stil en saai en wil een huisdier, vandaag nog. Een leeuw, om mee te stoeien en de buurvrouw te laten schrikken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden