PlusDansrecensie

In Opus gaan dan toch alle remmen los

null Beeld Bas de Brouwer
Beeld Bas de Brouwer

Griekse choreografen zijn bezig aan een internationale opmars. Ook Julidans heeft dit jaar een onmiskenbaar Helleens tintje. Het festival opende met het theatrale klapstuk Elenit van Euripides Laskaridis, waarna Alexandra Bachsetzis genderrollen ter discussie stelde in Private Song.

De andere rode draad door dit festival is de muziek van Johann Sebastian Bach. De Vlaamse danspionier Anne Teresa De Keersmaeker maakte indruk met haar persoonlijk getinte solo op de Goldberg Variations. Haar landgenoot Michiel Vandevelde bewerkte diezelfde compositie succesvol tot een ‘gedemocratiseerd’ dansstuk.

Beide lijnen – Bach en de Nieuwe Grieken – komen samen in de voorstelling Opus van Christos Papadopoulos. De in Amsterdam geschoolde choreograaf koos een ander meesterwerk van Bach: het eerste deel van de cyclus Die Kunst der Fuge. Componist Kornilios Selamsis maakte een fascinerende bewerking voor viool, cello, fluit en basklarinet die Bach eerst helemaal uitkleedt, voordat we diens stuk in volle glorie mogen horen. Alle stemmen beginnen als ritmische patronen op één toonhoogte. De met de instrumenten corresponderende dansers komen één voor één op. De enige man mag als eerste het podium op, compleet synchroon reagerend op de viool. Dat de als derde op het podium verschijnende ‘fluit’ vertolkt wordt door de langste vrouw zou je rolbevestigend kunnen noemen. Ware het niet dat de lage stemmen van de cello en de basklarinet vertolkt worden door twee frêle dames.

Bij De Keersmaeker zagen we ook al eens dat dansers gelinkt werden aan één instrument – bijvoorbeeld in haar schitterende verdansing van John Coltrane’s jazzmonument A Love Supreme. Papadopolous houdt zijn in zwarte pantalons, dito overhemden en glanzend gepoetste schoenen gehulde dansers strakker bij ‘hun’ instrument. Dat levert spannend minimalisme op. En ook al hebben de dansers van Papadopolous opdracht gekregen emoties buiten de deur te houden: zodra Bachs muziek zich mag onttrekken aan Selamsis’ opgelegde abstractie staan de gevoelssluizen wagenwijd open. Dat is de kracht van Bach.

Dans: Opus

Door NDT 1 en Ragazze Quartet

Choreografie Christos Papadopoulos

Gezien 11/7, Theater Bellevue

Te zien aldaar, maandagavond

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden