PlusFilmrecensie

In Munich: The Edge of War wordt in de coulissen geschaduwd, gesmoesd en geplot

Met Munich: The Edge of War levert de Duitse regisseur Christian Schwochow een degelijke spionagefilm af over de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.

Elise van Dam

Munich: The Edge of War
Regie: Christian Schwochow
Met: George MacKay, Jannis Niewöhner, Jeremy Irons
Te zien op: Netflix

Uit Munich: The Edge of War. Beeld Frederic Batier / Netflix
Uit Munich: The Edge of War.Beeld Frederic Batier / Netflix

Spionagefilms geven toegang tot de schaduw van de geschiedenis. Daar waar het narratief van de historie misschien wel echt wordt geschreven. Niet door grote regeringsleiders, maar door anonieme functionarissen.

Het decor van Munich: The Edge of War is de Conferentie van München in 1938, waar door onder anderen de Britse premier Neville Chamberlain wordt onderhandeld met Hitler, die op het punt staat het Tsjechische Sudetenland te annexeren. Maar het is in de coulissen van dat decor waar de film zich ook echt afspeelt.

Terwijl de hoge heren onderhandelen achter gesloten deuren, wordt in de gangen, straten en cafés geschaduwd, gesmoesd en geplot. Hoofdrolspelers daarin zijn ambtenaren Hugh Legat (George MacKay) en Paul von Hartmann (Jannis Niewöhner), die samen studeerden in Oxford. Een hechte vriendschap die stukliep op een politiek meningsverschil. Nu trachten ze samen een oorlog te voorkomen.

Het perspectief krijgt een zetje

Het spelen met een fictief narratief in een historische setting is kenmerkend voor het werk van Robert Harris, op wiens boek München 1938 de film gebaseerd is. En in dat spel geeft hij het perspectief op die historie graag een zetje, zoals hier de rol van Chamberlain (een gewichtige, maar nooit pompeuze Jeremy Irons). Chamberlains vaak als zwak bestempelde ondertekening van het Verdrag van München wordt niet helemaal overtuigend herschreven naar een geslepen strategie om meer tijd te winnen.

Regisseur Christian Schwochow houdt het tempo er goed in en de aankleding is verzorgd. Toch wil de film nooit echt een nagelbijtende thriller worden, ondanks de torenhoge inzet en de jachtige cameravoering. Alsof al die dikke tapijten in de statige overheidsgebouwen niet alleen de voetstappen dempen, maar ook de spanning. Zo is Munich: The Edge of War een solide spionagefilm, die nergens echt meeslepend wordt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden