PlusFilm van de week

In het zoete Minari van Lee Isaac Chung komt ook genoeg narigheid voor

Vlnr Steven Yeun (vader Jacob), Han Yeri (moeder Monica) en Yuh-jung Youn (oma Soonja). Beeld September Film
Vlnr Steven Yeun (vader Jacob), Han Yeri (moeder Monica) en Yuh-jung Youn (oma Soonja).Beeld September Film

In Minari probeert een Amerikaans-Koreaanse familie te settelen in Arkansas. Regisseur Lee Isaac Chung vermengt daarbij de dromerige kinderblik met de harde realiteit van de Amerikaanse droom. Roosje van der Kamp

“Kijk, ons huis heeft wielen!” roept David (Alan S. Kim) enthousiast tegen zijn zus in de openingsscène van ­Minari. Zijn moeder Monica (Yeri Han) kijkt minachtend toe. De familie Yi is net vanuit Californië naar Arkansas verhuisd. “We gaan er alleen maar op achteruit,” verzucht Monica als ze naar de gammele keuken kijkt. Vader Jacob (Steven Yeun) heeft een mobiel huis op twintig hectare grond gekocht tegen de wil van zijn vrouw in, die liever in de stad woont. Hij wil daar zijn eigen Hof van Eden maken, maar doelt daarmee op een boerderij met ­Koreaanse gewassen in plaats van een weelderige tuin.

De ‘beste grond van Amerika’ noemt Jacob zijn land. Dat er een reden is dat de grond zo goedkoop is, lijkt niet tot hem door te dringen. De medewerker van de bank die Jacob een loon verstrekt noemt hem ‘dapper,’ de ultragelovige buurman (Will Patton) die Jacob in dienst neemt, zegt dat de grond een geestuitdrijving nodig heeft en de vader van een kerkvriendje zegt tegen de jonge David dat hij zijn vader moet helpen. “Ik voel dat het slecht gaat ­aflopen,” zegt Monica tegen het einde van de film dan ook.

Kuikentjes verbrand

Monica en Jacob verdienen hun brood met kuikentjes ‘seksen’; hun sekse razendsnel vaststellen om zo de mannetjes van de vrouwtjes te scheiden. Mannetjes leggen geen eieren en smaken vies, dus worden ze verzameld

en verbrand in een grote oven, waarvan de grijze rook dreigend boven de personages hangt. “Daarom moeten jij en ik nuttig zijn,” zegt Jacob tegen zijn zoontje.

Dat hij in zijn streven nuttig te zijn ook zijn vrouw dreigt te verliezen, lijkt hem niets te kunnen schelen. Om Monica te paaien laat hij haar moeder (Yuh-jung Youn, die een Oscar won voor beste vrouwelijke bijrol) overvliegen, die zich over de kinderen ontfermt. Ze is ‘geen echte oma,’ volgens David, die meer veramerikaniseerd is dan zijn ouders willen toegeven: ze bakt namelijk geen koekjes, maar serveert hem hertengeweisoep.

Minari vermengt de dromerige blik van een kind met de harde realiteit van de Amerikaanse droom. De film, ­vernoemt naar het gelijknamige plantje (Chinese selderij in het Nederlands) dat als smaakmaker aan gerechten wordt toegevoegd en in erbarmelijke situaties zo snel als onkruid groeit, is een atmosferisch portret van een ­familie die probeert te settelen op nieuwe grond. De ­Amerikaanse regisseur Lee Isaac Chung verbeeldt de ­ontberingen van het immigratiebestaan, maar behandelt ze met ­kinderlijke onschuld, een soort naïeve nieuwsgierigheid.

Chung baseerde Minari op zijn eigen jeugd, die zich, zoals in de film, afspeelde op een boerderij in ­Arkansas. Net als David groeide Chung op als kind van Koreaanse immigranten en kwam zijn oma op jonge leeftijd bij hen wonen.

Mountain Dew

Hoewel het grootste deel van de film in het teken staat van verschillen, gaat Minari vooral over het slaan van bruggen: tussen stad en land, tussen oud en jong, maar ook tussen Koreaanse en Amerikaanse gebruiken. Oma drinkt Mountain Dew, een geelkleurige frisdrank die Jacob zijn kinderen om gezondheidsredenen laat drinken – hij denkt ten onrechte dat het heilzaam water uit de bergen is. David, die een set Koreaanse speelkaarten van oma heeft gekregen, leert het spelletje aan zijn kerkvriend. Buurman Paul peuzelt de kimchi die ­Monica heeft gemaakt op, al moet hij wel zweten van de pittigheid. En Jacob moet leren zijn Koreaanse groenten op Arkansische manier te verbouwen, wil hij het maken.

Dit is een zoete film, niet omdat het een feelgoodfilm is in de strengste zin — er gebeurt genoeg narigheid — maar omdat Chung ons herinnert aan de eb en vloed van het leven, aan het natuurlijke evenwicht dat uiteindelijk ontstaat wanneer oud plaats moet maken voor nieuw. Zoals Monica aan Jacob vertelt, moeten we er voor elkaar zijn als het niet goed gaat, want de goede tijden zullen uiteindelijk overgaan in barre.

De rook van de oven waarin de kuikentjes worden verbrand blijkt uiteindelijk vooral een voorbode te zijn voor het onheil dat nog zal komen. En hoewel Minari het verhaal daarmee perfect rondmaakt, is het een dramatische vertelling die echt aanvoelt, een verhaal dat slim opbouwt naar onthullingen, maar toch verrassend weet te blijven.

Regisseur Lee Isaac Chung. Beeld Hollandse Hoogte / EPA
Regisseur Lee Isaac Chung.Beeld Hollandse Hoogte / EPA

‘Vreemde taal’

Minari is een Amerikaanse film. Niet alleen omdat hij gemaakt is door een Amerikaanse regisseur (Lee Isaac Chung), zich afspeelt in Amerika en daar gefilmd is, maar ook omdat de thematiek aansluit bij Amerikaanse cinema: de strijd tussen mens en land en de Amerikaanse droom. Toch won Minari in 2021 de Golden Globe voor beste buitenlandse film. Er wordt namelijk overwegend Koreaans gesproken. Deze beslissing zorgde voor ophef, want wat is een ‘vreemde taal’ in een land zonder officiële voertaal en waar tientallen talen worden gesproken? Acteur Daniel Dae Kim reageerde op Twitter: ‘Het filmequivalent van te horen krijgen dat je terug moet naar je land terwijl dat land eigenlijk Amerika is.’

In een gemondialiseerde wereld blijken strakke categorieën niet meer te passen. In 2020 won de in alle opzichten Zuid-Koreaanse film Parasite bijvoorbeeld nog de Oscar voor beste film. De keuze om Minari niet mee te laten doen als Amerikaanse film, lijkt daarmee dus ook een politieke keuze.

Minari

Regie Lee Isaac Chung
Met Steven Yeun, Yeri Han
Te zien in Cinecenter, FC Hyena, Kriterion, De Filmhallen, Tuschinski, City, Studio/K

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden