PlusAchtergrond

In graphic novel Dragman is de superheld een man in vrouwenkleren

Dragman, de eerste graphic novel van Steven Appleby, is geïnspireerd door superheldenstrips en gebaseerd op zijn eigen geheime leven als man in vrouwenkleren.

De wervelende graphic novel Dragman schakelt voortdurend tussen genres en springt heen en weer in de tijd.

‘Het is olifantenlicht,’ begint Dragman van de Brits-Canadese cartoonist en illustrator Steven Appleby, ‘die vreemde, rokerige tijd vlak voor zons­opgang, als de roetzwarte nacht wordt doorschoten met strepen levendig gifgeel en groen.’ Het is vrijdagochtend 5.37 uur en zojuist is, met het gezicht in de modder bij een scheepshelling, een lichaam gevonden. ‘Een vrouw, blijkbaar, te oordelen naar het bh-bandje over haar rug en het bijpassende slipje, dat tot net boven haar knieën is afgestroopt.’

Als de fotograaf klaar is en het ambulancepersoneel haar omkeert, blijkt dat zij eigenlijk een hij is. De moord is er een van een reeks – en het is in een wervelende en hybride graphic novel, die schakelt tussen genres en heen en weer springt in de tijd, dat Dragman en zijn vriendin Dog Girl die zullen oplossen. Dragman, die eigenlijk geen superheld meer was, in een wereld waarin superhelden big business zijn en je een superheldenverzekering kunt afsluiten voor situaties van nood.

Afrodisiacum

August Crimp heet hij; hij is getrouwd met Mary Mary en heeft een babyzoontje. De ‘perversie’ van de vrouwenkleren die hem zijn superkrachten gaven, heeft hij afgezworen. Maar als hij betrokken raakt bij de excessen van geldbeluste handelaars in mensenzielen, besluit hij zijn ­verblindende lovertjesjurk weer aan te trekken.

Appleby (64) kruipt in verhalende tekst in het hoofd van de moordenaar, die zichzelf jonge ­viriele zielen toedient als afrodisiacum. Hij ­tekent ‘zeldzame archiefexemplaren’ van de Dragman-strip, want zoals het superhelden ­betaamt, had ook hij zijn eigen strip. Hij tekent het verleden en het heden, onderbroken door droom­sequenties waarin we de waarheid leren over zijn band met zijn moeder.

Enorm geheim

“Ik ben August Crimp niet,” schrijft Appleby in een uitgebreid nawoord. “Maar ik ben wel, net als August, een man die vrouwenkleren draagt. Ook worstelde ik, net als August, met de vraag waarom ik het niet genoeg vond om een jongen te zijn (...) Wat de oorzaak ook is – en ik heb uiteindelijk besloten dat de oorzaak er niet toe doet – ik merkte dat ik door het leven ging met de wens als een meisje geboren te zijn. Toen ik eenmaal op het idee was gekomen om mij in het ­geheim als een meisje te kleden, kon ik de verleiding niet meer weerstaan.”

Na jaren van schaamte en schuldgevoel gaat Appleby sinds 2007 openlijk – en zonder naamsverandering – in vrouwenkleren door het leven “Een of twee keer per week stiekem crossdressen voelde onoprecht en benauwend. Ik had geleerd me op mijn gemak te voelen als travestiet en nu wilde ik er dolgraag mee naar buiten komen en ermee leven. Bovendien had ik jonge kinderen en ik wilde dat ze opgroeiden met een beeld van hun vader als een compleet mens. Niet als iemand met een enorm geheim, dat op een dag toch wel zou uitkomen.”

Dragman. Vertaald door Joost Pollman, Podium, €19,99, 336 blz.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden