PlusRecensie

In een groen knollenland: vlijmscherpe tirade tegen de jacht

Vlak voor de start van het jachtseizoen verschijnt In een groen knollenland, een vlammend schotschrift van schrijver Bibi Dumon Tak tegen halfslachtige jachtwetgeving, vriendjespolitiek en stupiditeit.

null Beeld -
Beeld -

Toen Dumon Tak (1964) het lawaai van Amsterdam-Zuid verruilde voor stiltegebied 33 ten noorden van de stad wist ze niet dat de herrie van laag overvliegende vliegtuigen zou plaatsmaken voor een ander soort overlast: geweerschoten. Jagen is in boerengebied aan de orde van de dag. Beheer, heet dat in ambtelijke taal. Of: schadebestrijding. De ganzen zouden het gras opeten dat voor de koeien is bestemd.

Zuigend moeras

Dumon Tak is vegetariër en werkt als vrijwilliger voor de dierenambulance, maar boven alles is ze een steengoede schrijver. In haar schotschrift tegen de jacht, dat dinsdag verschijnt, probeert ze te begrijpen waarom mannen in camouflagepakken vanuit een hindernis vogels uit de lucht schieten. Ze werkt zich door stapels rapporten en protocollen, maar dreigt te verdwijnen in het ‘zuigende moeras’ dat de ambtelijke materie rond de jacht is.

En dan gaat Dumon Tak los. In een groen knollenland is een vlammende tirade tegen halfslachtige jachtwetgeving (voor elke regel valt wel een ontheffing te ritselen), tegen vriendjespolitiek in Den Haag (waar beleidsmakers zich welwillend laten misleiden door drogredenen en sluiertaal van lobbyisten van de jagersclub), tegen de stupiditeit van het systeem (waarin een koning miljoenen subsidie ontvangt om het wild op zijn kroondomein te doden), maar vooral tegen de 27.000 jagers in ons land en hun perverse hobby om het leven uit dieren te knallen.

Windstil in het brein

Dumon Tak schrijft ze volledig aan gort. Maar: steekhoudend aan gort. Haar argumenten zijn gebaseerd op grondige research. Ze bestrijdt de jagers met hun eigen pocherige woorden van de site van de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging. Ze fileert ze zoals zij hun hazen en ganzen fileren, zorgvuldig en tot op het bot. Haar pen is scherp als een jachtmes. ‘Wat hen beweegt? Hun dubbelloops fallusvervanger, die beweegt hen. Verder is het windstil in het brein van de jager.’

Durf

Ooit zei Dumon Tak dat het haar aan durf ontbrak te schrijven als Jonathan Safran Foer in Dieren eten over de bio-industrie. Daarin stelt hij zichzelf centraal op een manier die de lezer voorgoed beïnvloedt. In dit persoonlijke, maar nooit particuliere schotschrift heeft Dumon Tak die durf in zichzelf gevonden. Mocht de lezer al enig begrip voor de jager hebben, dan is dat na lezing van dit boek voorgoed verdwenen.

Bibi Dumon Tak: In een groen knollenland. De Geus, € 15, 182 blz.

null Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden