PlusGalerie

In de kunst van Johan Tahon laat het maakproces zijn sporen na

Johan Tahon maakte in zijn atelier in het Oost-Vlaamse Munkzwalm aanvankelijk vooral gipsen mens­figuren. De afgelopen jaren experimenteerde hij steeds meer met keramiek en zulke beelden zijn nu bij Gerhard Hofland te zien.

Verschillende werken van Johan Tahon bij Gerhard Hofland, met de titel Mondlicht. Beeld Jonathan de Waart
Verschillende werken van Johan Tahon bij Gerhard Hofland, met de titel Mondlicht.Beeld Jonathan de Waart

Dikke klodders transparante lijm en een klein blokje. Dat houdt twee paar benen in evenwicht. De Belgische kunstenaar Johan Tahon (1965) maakte een keramisch beeld met twee benen. En nog zo’n zelfde paar benen. Hij plaatste ze op elkaar. Twee broeken, verbonden aan hun middel. De onderste wit, de ander blauw. Vier benen die in verschillende richtingen uitsteken. Een hulpeloos beeld.

Het onderste paar benen is in contrapposto weergegeven. Het standbeen draagt het meeste lichaams­gewicht, het andere been hangt er wat losser bij. Er is ook een lichte suggestie dat een stap gezet wordt. Er is een precair evenwicht, maar ook een dynamische spanning.

Mallen

Johan Tahon schijnt nogal gehecht te zijn aan de stilte en eenzaamheid van zijn atelier in het Oost-Vlaamse Munkzwalm. Daar, afgezonderd van de boze buitenwereld, maakte hij aanvankelijk vooral gipsen mens­figuren. De afgelopen jaren experimenteerde hij steeds meer met keramiek en zulke beelden zijn nu bij Gerhard Hofland te zien. Ze variëren in formaat en de grotere exemplaren, zoals de sculptuur met benen, zijn uit meerdere stukken samengesteld.

De beelden zijn gemaakt door klei af te gieten en vervolgens met de mallen weer nieuwe werken te maken, die ten slotte worden geglazuurd en gebakken. De onder­delen van de gietmallen zijn in het eindresultaat herkenbaar als dikke naden.

Platinaglazuur

“Met wat klei en andere frullen begon ik figuren te maken die deden wat mijn ouders nalieten te doen: mij beschermen,” vertelde Tahon eens in een interview. Misschien verbeelden zijn gefragmenteerde beelden een herstel. Er is iets kapot gemaakt en met de brokstukken smeedt hij een nieuw geheel. De gefragmenteerde mens krijgt bij Tahon in elk geval meer aandacht dan de perfecte mens.

Silver Valley, de tentoonstelling bij Gerhard Hofland, ontleent zijn naam aan een aantal beelden met een zilverachtig oppervlak, platinaglazuur. Soms glimt het enorm, in andere beelden is platina wat doffer. Het glazuur is over de beelden gegoten en de sporen van dat gieten laat Tahon zichtbaar in het eindresultaat.

Een aantal sculpturen doet sterk denken aan Mariabeelden. Tahon kiest vooral voor de treurende Madonna, die met haar meelijwekkende blik compassie opwekt.

Er is een piëta waarin de figuren – wenende moeder en dode zoon – tot één figuur zijn versmolten. Andere beelden zijn doorboord met gaten, waardoor het lijden van de mens nog dramatischer aangezet wordt.

Silver Valley

Johan Tahon, Gerhard Hofland, Bilderdijkstraat 165C, te zien t/m 17/4

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden