PlusGalerierecensie

In de expositie van Lucas Lenglet is de verbeelding werkelijkheid geworden

Het werk van kunstenaar Lucas Lenglet gaat vaak over veiligheid en bedreiging. In The Curators Room maakte hij een installatie met onder andere bedspiralen.

Kees Keijer
Lucas Lenglet exposeert in The Curators Room, een voormalige paardenstal. Beeld Luuk Kramer
Lucas Lenglet exposeert in The Curators Room, een voormalige paardenstal.Beeld Luuk Kramer

Bij Nieuw Dakota presenteren kunstenaars Wouter Klein Velderman en Arthur Stokvis een tentoonstelling over de prepcultuur, over mensen die voorbereid op oorlog, natuurrampen en voedselschaarste. Ook Lucas Lenglet (1972) dook in de wereld van de preppers. Al is hij al langere tijd met het thema bezig, benadrukt hij.

Daar heeft Lenglet een puntje, want twee jaar geleden had hij een tentoonstelling bij Stigter Van Doesburg waarin hij voedselpotjes en allerlei soorten bonen, rijst en peulvruchten in grote keramische potten liet zien. Nu heeft hij een vervolg gemaakt bij The Curators Room, een tijdelijke kunstplek op de Mauritskade.

In de ruimte, een voormalige paardenstal, heeft Lenglet opnieuw potten neergezet, ditmaal met mais en graan. De potten zijn gemaakt van gegalvaniseerd staal, simpel en doeltreffend van vorm.

Mulisch

Lenglet was al met de tentoonstelling bezig toen de oorlog in Oekraïne begon. “Tot de inval dacht ik dat ik altijd vanuit de verbeelding had gewerkt. Jaren geleden gebruikte ik antitankkruizen in mijn werk, altijd vanuit de gedachte dat het iets was dat tot het verleden behoorde. Dat ik dat soort vormen bijna als een metafoor kon gebruiken. Maar nu zie ik mensen die dingen lassen en staan ze op straat. Het is werkelijkheid geworden.”

Lenglet moest denken aan een passage in de roman Hoogste tijd, waarin Harry Mulisch schrijft over de repetities van Shakespeares The Tempest. De regisseur van het stuk legt aan de acteurs uit hoe hij het stuk wil hebben.

“Dan zegt hij tegen zijn acteurs: het zou moeten zijn wanneer je je vinger nat maakt om te zien of het strijkijzer heet is. Wanneer de verbeelding de werkelijkheid bijna raakt, is het alsof de vinger het hete strijkijzer raakt en je een sissend geluid hoort. Het strijkijzer is de werkelijkheid en de vinger is de verbeelding. Daartussenin moet het plaatsvinden.”

Huurstaking

Tijdens de eerste lockdown ontwierp Lenglet een aantal knalrode hekwerken die tijdelijk voor alle ramen van zijn eigen woning in de Staatsliedenbuurt werden geplaatst. Voorbijgangers dachten dat er iemand zat opgesloten of dat er wilde dieren werden gehouden.

Na afloop van het project dook hij verder in de geschiedenis van de buurt en stuitte hij onder andere op een huurstaking in 1932. Bewoners wilden de huur niet meer betalen omdat er veel achterstallig onderhoud was.

Lenglet moest denken aan de manier waarop krakers vroeger matrassen gebruikten om ramen en deuren te barricaderen. Hij presenteert nu drie matrassen aan de muur. “Ik kom uit Brabant en de eerste keren dat ik in Amsterdam was, viel dat me op. Ik vond dat zo bijzonder, omdat je het recht op wonen, het recht om te slapen, opeist door het bed waarop je wilt gaan liggen.”

Full stop

Door Lucas Lenglet
Waar The Curators Room, Mauritskade 55C
Te zien t/m 24/4

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden