PlusFilmrecensie

In de armen van Morpheus: een collectieve droomervaring

In de armen van Morpheus van regisseur Marc Schmidt zorgt voor iets wat voor onmogelijk werd gehouden: een collectieve droom­ervaring.

De geportretteerde slapelozen beelden hun perikelen uit in schilderkunst, muziek, fotografie en dichtkunst.

In de armen van Morpheus is een opgave in overgave. In de documentaire volgt filmmaker Marc Schmidt zes personen die worstelen met slaapproblemen. Hij richt zijn blik hierbij niet op de impact van deze problematiek, maar vooral op de ervaringen van de slapelozen. Daarbij dompelt de film zich volledig onder in de slaapervaring en focust bijna niet op wetenschappelijke uitleg of persoonlijke achtergrond van de geportretteerden.

“Het ergste aan slapeloosheid is dat je nooit kunt ontsnappen aan jezelf,” zegt dichteres Astrid, die overvallen wordt door paniekaanvallen wanneer ze zichzelf in slaap voelt vallen. Tegelijkertijd verbeelden dromen belangrijke delen van ons leven en zijn ze daarbij misschien wel de intiemste vorm van kennismaking met ons zelf. Schmidt lijkt daarbij een link te leggen tussen creativiteit en dromen: de geportretteerden beelden hun perikelen uit in schilderkunst, muziek, fotografie en dichtkunst.

Slaapproblematiek is, zo leren we, vooral eenzaam. De zes geportretteerden worden vaak alleen op camera gevangen, ’s nachts, als ze door stille straten lopen of met rusteloze benen door de natuur fietsen. Of, in het geval van Roselien, die aan ­ex­treme vermoeidheid lijdt, overdag duttend in een café. Al zijn we eigenlijk allemaal alleen als we slapen.

In de armen van Morpheus focust op zulke schijnbare tegenstellingen. Zo lijken dromen oncommuniceerbaar – Roseliens droomwerelden vervliegen voordat zij ze heeft kunnen schetsen –, maar lijkt de documentaire de dromen toch te kunnen vangen. Met hypnotische filmmuziek, beelden van verlaten natuurgebieden en een desoriënterende camera geeft dat de film een droomachtige kwaliteit. Gaandeweg vervalt de narratieve structuur steeds meer en komen de zes verhaallijnen samen in een caleidoscopische ontdekking van het zelf, alsof de kijker in slaap is gesust en in een gedeelde droomwereld belandt. Zo zorgt In de armen van Morpheus voor iets wat voor onmogelijk werd gehouden: een collectieve droom­ervaring.

In de armen van Morpheus

Regie Marc Schmidt
Te zien in De Balie, Het Ketelhuis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden