PlusDansrecensie

In dansvoorstelling Winter/21/J moet de witte heteroman het ontgelden

Dansvoorstelling Winter/21/J van choreograaf Ryan Djojokarso is een sterk gedanste mannensolo, begeleid door een vijf vrouwen sterk koor. Maar de voorstelling wordt ontsierd door onnodig uitleggerige teksten.

Fritz de Jong
Oliver Wagstaff in Winter/21/J. Beeld Bowie Verschuuren
Oliver Wagstaff in Winter/21/J.Beeld Bowie Verschuuren

Met de discussies over #MeToo kwam ook het sociologische begrip toxic masculinity meegewaaid vanuit de Verenigde Staten. Wat die giftige mannelijkheid inhoudt, werd indringend geïllustreerd door Jane Campion in de Oscarwinnende western The Power of the Dog. Haar moment van triomf werd tijdens de Oscarceremonie helaas overschaduwd door een giftig seksistisch grapje van komiek Chris Rock over de echtgenote van Will Smith, die daarop full toxic ging met een oorvijg en een scabreuze scheldkanonnade.

Giftige mannelijkheid

Ook choreograaf Ryan Djojokarso richt zijn pijlen op giftige mannelijkheid, in zijn voorstelling Winter/21/J. In dit geval moet de witte heteroman het ontgelden. In een vloeiende, in de urban dance gewortelde stijl geeft danser Oliver Wagstaff gestalte aan een Thierry Baudetachtige corpsbal en een op zijn eigen lichaam geilende fitnessjunk: twee stereotiepen die hun witte privilege nog wel even zullen vasthouden.

Interessanter is het type van de luidruchtige hooligan die meent dat hij zijn vroegere bevoorrechte positie is kwijtgeraakt aan maatschappelijk oprukkende vrouwen en niet-westerse nieuwkomers. Het is jammer dat Wagstaff zijn optreden kracht moet bijzetten met obligate voetbalyells en een al te letterlijke antihomotirade: zijn dans is krachtig en duidelijk genoeg zonder uitleggerig geklets.

Bedreigde diersoort

Wagstaffs interactie met een uit vijf zwarte vrouwen bestaand gospelkoor is ambigu. Beklagen de vrouwen hun eigen lot wanneer ze in klaaglijk a capella de negrospiritual Nobody knows the trouble I’ve seen zingen? Of leven ze mee met de ‘trouble' van de witte man, die volgens Djojokarso een bedreigde diersoort is?

Als de vrouwen tegen het einde de man rode striemen bezorgen met hun geselingen, zijn ze tegelijkertijd bestraffend maar ook zorgzaam. Aan het slot bekijkt Wagstaff zijn getergde zelf in de spiegel. De giftige witte heteroman is stevig op zijn nummer gezet. Nu al die andere toxische mannen nog.

DANS

Winter/21/J
Choreografie Ryan Djojokarso
Door Djojokarso | Libi
Gezien 30/3 Bellevue
Te zien 23/4 De Meervaart, 29/4 Bijlmerparktheater

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden