PlusBoekrecensie

Ilyas van Ernest van der Kwast: een deels geslaagde comeback

‘Prutswerk’ vindt conservator Peter Lindke een nieuw werk in het museum waar hij werkt, waarop hij wordt ontslagen. Beeld Getty Images

Een meesterwerk, vindt een internationaal legertje kunstkenners. Een schitterende vondst die Museum Boijmans van Beuningen het middelpunt van de kunstwereld maakt, vindt de directeur. Ongeïnspireerd prutswerk, vindt conservator Peter Lindke. Hoogst eigenaardig geschilderd. Misschien door een leerling of een imitator. Maar in elk geval niet door Rembrandt zelf.

Als Peter die mening ook in een talkshow verkondigt, gooit de ijdele museumdirecteur hem er meteen uit. Een gelukkiger getrouwde man en een meer toegewijde vader zou het ontslag misschien aangrijpen om meer tijd aan zijn vrouw en kinderen te besteden. Of om een tijdje, keurig doorbetaald, te denken over nieuwe carrièrestappen.

Maar Peters huiselijk leven staat op instorten. Zijn werk was het enige waar hij plezier uit haalde. De vrijgekomen tijd en energie besluit hij – totaal onverwacht – te steken in het helpen van minderbedeelden: mensen met voortwoekerende schulden, die geen idee hebben hoe ze zichzelf uit het moeras kunnen hijsen.

Ilyas is de derde roman van Ernest van der Kwast, die sinds zijn succesvolle debuut Mama Tandoori ook een novelle, een verhalenbundel en een non-fictieboek uitbracht. Ilyas is zijn eerste roman in vijf jaar – een ambitieus, veelzijdig boek, dat inzoomt op een diepe huwelijkscrisis en een reeks maatschappelijke drama’s. Een roman over de enorme kloof tussen twee geliefden en die tussen arm en rijk, welvarend en ‘minderbedeeld’; al komt ‘uitgespuugd en genaaid door het systeem’ een stuk dichter bij de werkelijkheid.

Ilyas is een gedurfd, soms confronterend boek. Van der Kwast laat scherp zien hoe de kansarmen en weerlozen de hardste klappen moeten opvangen, in een even duivels als verdeeld systeem dat voor samenleving moet doorgaan.

Die aangrijpende, soms stuitende inhoud wordt helaas lang niet altijd in een passende vorm gegoten. De meer satirische passages over de welvarende klasse zijn flauw en dik aangezet – schieten op makkelijke doelwitten. Altijd prijs. De huwelijkscrisis overtuigt zelden: het blijft onduidelijk wat Peter en zijn vrouw Kee ooit gebonden heeft. Het gezamenlijke verlies waarover ze hun hoofden breken, voelt puur theoretisch. Je vraagt je vooral af waarom Kee niet al láng gillend is weggerend.

Van der Kwasts beeldspraak is nogal wisselvallig.

Ilyas is al met al een half geslaagde roman, waarin ijzersterke typeringen worden afgewisseld met rammelende beelden, roestige satire en gezinsdrama’s die meer zwaarte hadden verdiend.

Ernest van der Kwast, Ilyas. De Bezige Bij, €22,99, 320 blz.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden