Plus

'Ik sta te popelen om Sky te laten zien'

Lisse Knaapen (22) speelt de hoofdrol in de 3D-musical Sky, van Marco Borsato en John Ewbank. Het is haar eerste grote rol. 'Ik zag het niet aankomen.'

Knaapen (midden) in Sky Beeld Deen van Meer

Een face-to-face-interview met Lisse Knaapen zit er even niet in. O noodlot: de actrice die de hoofdrol speelt in de musical Sky is onderuit gehaald door een griepje, enkele dagen voor de première, zondag 3 april.

Een gesprek via Skype kan wel. Vanuit haar kleedkamer, waar ze met een podiummicrofoontje op het voorhoofd per webcam de ruimte even laat zien. Knaapen woont in Rotterdam, maar vanwege de premièredrukte zit ze deze week in Amsterdam - in een Airbnb aan het Haarlemmerplein.

De musical gaat over Sky, een zestienjarig meisje dat wordt gepest op school. Als het getreiter uit de hand loopt, komt ze in een droomwereld terecht waar ze moet zien af te rekenen met de demonen uit haar echte leven. De muziek is van Marco Borsato en John Ewbank, en op het podium wordt met 3D-effecten gewerkt om de droomwereld waarin Sky terechtkomt zo surreëel mogelijk neer te zetten.

Knaapen is voldoende opgelapt om het weer aan te kunnen. Verzekert ze althans, ook al verraadt haar stem dat ze er nog niet helemaal bovenop is: "Laat die première maar komen. Ik heb er zo verschrikkelijk veel zin in. We hebben met z'n allen het stuk zo tot in detail uitgediept, het is af en ik sta echt te popelen om het te laten zien."

Het is je eerste grote rol. Dit lijkt me ook het moment waarop al je onzekerheden zich aandienen?
"Zenuwachtig ben ik nog niet. Misschien komt dat nog, zondag. Maar een bepaalde onzekerheid voel ik wel, ja. Of ik het wel kan, zo'n grote rol in een musical. Of het musicalpubliek me goed gaat ontvangen of dat ze toch liever een bekendere actrice hadden gezien."

Hoe zijn de reacties op de try-outs?
"Intens goed. Dat verbaasde me eerlijk gezegd. Niets gaat nog helemaal vlekkeloos, een paar keer hebben we een showstop gehad. Maar mensen worden geraakt door het verhaal. En wij voelen het ook: het is gewoon mooi wat we hier met z'n allen staan te doen. Aan het eind zie je die betraande gezichtjes bij het applaus."

Het publiek zit met een 3D-bril op. Hoe is dat voor jullie?
"Kijk." Ze zet er één op haar neus: "Zo ziet dat eruit. Het is een heel vreemd gezicht, alsof je in een film speelt. Ik peil graag stiekem een beetje wat het publiek vindt op de momentjes waarop dat even kan. Maar door die brillen krijg je het echt niet mee. Het is wennen. De eerste paar keer bracht het me in de war: vinden ze het wel mooi, ik voelde niks vanuit de zaal."

Zes weken geleden stapte je bij Marco Borsato het podium op om met hem een duet te zingen tijdens zijn concerten in de Ziggo Dome. Hoe was dat?
"Ze vertelden me tijdens de repetities dat dit op het programma stond, en toen drong niet meteen tot me door dat ik zes avonden 17.000 man publiek voor mijn neus zou hebben. Ik besefte later ook dat ik het lied zou moeten zingen als Lisse, niet in mijn rol als Sky. Toen sloeg de paniek wel even toe: hoe ga ik dat doen?"

Ze lacht. "Wat trek ik aan? De eerste avond vond ik het heel pittig. Ik was verdoofd, kon er helemaal niet van genieten. De tweede avond begon ik al wat meer om me heen te kijken. Bij de laatste show durfde ik me eindelijk te laten gaan, dat voelde heerlijk."

Zag je voor je hoe je zelf ooit die Ziggo Dome vol zingt?
"Mijn fantasie over wat ik allemaal nog wil doen is sowieso oneindig. Ik had het er toevallig net nog over: Sky verandert de dingen wel. Ik was helemaal niet van plan om in een grote musical te staan. Dit geeft mijn carrière natuurlijk een enorme start en ik leer er enorm veel van. Ik droomde over het maken van een solovoorstelling; een soort theatraal concert met eigen nummers en eigen teksten. Daar werkte ik aan voor Sky op mijn pad kwam. Ik wil mezelf enorm graag ontwikkelen."

Je komt uit een creatief gezin: je vader is circusartiest?
"Ja, hij heeft een circustheater. Zat ik als klein meisje in mijn vaders circusbusje, met al zijn clowns die zich aan het schminken waren. Hij nam me altijd mee als hij optrad tijdens Oerol op Terschelling. Ik herinner me dat ik eens op straat stond te dansen met een vrouw die helemaal naakt was en ik vond het geweldig. Ik ben echt verliefd op Terschelling. Toch had ik lange tijd niet door dat mijn bestemming ook in het artiestenvak lag. Pas toen ik bijna per ongeluk ervoor koos om muziektheater te doen, besefte ik hoe supervet ik die combinatie vond tussen spel, theater en zang, met alle mogelijkheden."

Je zat op een basisschool waar koorzang op het lesprogramma stond, daarna deed je havo voor muziek en dans. Was je niet van jongs af aan al op weg naar dit moment?
"Als ik terugkijk, zie ik die lijn ook. Ik zong thuis heel veel, mijn moeder dacht: jij moet naar een school waar je lekker veel kunt zingen. Maar daar zong iedereen, en het ging er niet over of het wel of niet goed was en of je er wel of niet later iets mee zou doen. Dat heeft in mijn voordeel gewerkt: aan het zingen zat nooit een oordeel vast. Het draaide om lekker zingen en je vrij voelen. Daarna ging ik eerst naar een normale middelbare school, maar ik miste het zingen zo erg. Toen ontdekte ik de havo voor muziek en dans. Daarop zaten mensen die verder waren dan ik, rebelser ook. Dat vond ik heel interessant."

Pesten is een belangrijk thema in de musical. De high-schooljungle heb jij nog niet zo heel lang geleden achter je gelaten. Heb je met pesten te maken gehad?
"Ik heb het om me heen gezien. Het is heftig. Op de basisschool meer dan op de middelbare. Het is voor iedereen herkenbaar: hoe populair je ook bent, je gaat allemaal door een periode heen waarbij je je toch een beetje het buitenbeentje voelt. Dat je even niet zo goed weet waar je bij hoort of dat je per ongeluk ergens bij hoort waar je niet bij wilt horen. Ik begon daar al heel vroeg over na te denken. Ik liet niet zomaar alles over me heen komen."

Op YouTube staat een filmpje waarop Marco Borsato en John Ewbank je komen vertellen dat je de rol hebt. Tegen het einde zie je het kwartje vallen als je roept: 'Nu heb ik gewoon werk!'
"Ik werkte op dat moment in een chocolaterie. Wel heel lekker hoor. Het is toch een dingetje als je zo'n kunstopleiding gaat doen: ik had me erbij neergelegd dat ik niet meteen werk zou hebben. Ik deed die opleiding, omdat ik die heel erg tof vind. Ik hoefde niet meteen de bevestiging te hebben met een rol in een grote productie. En nou heb ik die ineens toch. Ik heb het echt niet zien aankomen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden