Plus Lijstje

Ik ga op reis en ik neem mee…

Welke boeken nemen de recensenten van Het Parool mee op vakantie? Vandaag het slot, de selectie van Dries Muus, Hans Knegtmans, Peter de Brock, Thomas Verbogt, John Jansen van Galen en Marjolijn de Cocq.

Beeld Marit Goossens

Dries Muus

Stendhal, Het rood en het zwart

De zomer is voor achterstallig leeswerk. Voor de boeken die je al tijden smekende blikken toewerpen. Of beschuldigende blikken. De leesdrempel lígt dan al behoorlijk hoog – een taai begin ‘waar je eerst even doorheen moet’: dodelijk. De zomerlezer wil een pageturner die je meteen grijpt. Stendhals Het rood en het zwart is een ideaal zomerboek. Prikkelend en onweerstaanbaar vanaf de eerste pagina, aangrijpend en inzichtelijk tot aan het hartverscheurende einde.

Taffy Brodesser-Akner, Fleishman is in Trouble

Je moet nooit zomaar afgaan op recensies. De recensent is ook maar één lezer, met een specifieke smaak en blinde vlekken. Maar als die van The New York Times lovend is, net als die van The Guardian; als gevestigde Amerikaanse auteurs als Tom Perrotta en Elizabeth Gilbert de schrijver vergelijken met Philip Roth en John Updike, ja: dan mag je er vanuit gaan dat het ­debuut van de Amerikaanse Taffy Brodesser-Akner, over een moderne liefde, tot dé titels van deze zomer behoort.

David Nicholls, Sweet Sorrow

Van David Nicholls, schrijver van wereldwijde bestsellers als De eerste dag en Wij (ook bijzonder geschikte zomerboeken) is deze week zijn nieuwe roman Sweet Sorrow verschenen – een coming-of-ageroman over een zomer die het leven van de adolescente hoofdpersoon voor altijd verandert. Blind kopen. Verrukt lezen.

John Jansen van Galen

Robert Caro, The years of Lyndon Johnson

Een fenomenale biografie waarvan het eerste deel verscheen in 1982. Vooral het tweede, ­Means of Ascent, waarin Caro stap voor stap bewijst dat Lyndon Johnson in 1948 zijn Senaatszetel door bedrog verkreeg, is een ware thriller. De vier delen tellen ruim 3000 pagina’s en ik krijg er niet genoeg van. Eind 2018 zei Caro dat deel 5 nog even op zich laat wachten. Enfin, intussen kan ik beginnen met herlezen.

Anne-Marie Mreijen, De rode jonker, De eeuw van Marinus van der Goes van Naters

Eerlijk gezegd heb ik even gewacht wat anderen van dit boek vinden. Ik ben een groot liefhebber van biografieën, maar daarvan verschijnen er alleen in Nederland al zo veel. Van der Goes was een eigenzinnig buitenbeentje, rare kwibus, als PvdA-fractieleider tegenhanger van de brave Drees. Als je hem interviewde in zijn villaatje aan de Konijnenlaan te Wassenaar kreeg je ’s morgens om half twaalf al sherry. Van zo’n man wil ik wel een levensbeschrijving lezen.

Anna Achmatova, De dag veinst de nacht te zijn

Je krijgt meteen zin die gedichten hardop te lezen, wat een lakmoesproef is voor poëzie. De grote Russische dichteres leidde een tragisch leven en werd door Stalin tot zwijgen gedrongen, maar ruim een halve eeuw na haar dood spreekt ze indringend tot ons; ze kan je tot tranen toe bewegen: ‘Ik hoor de trillend lichte klanken van/ Een strijkstok als in doodsnood beven, ­beven, / Ik vrees dat straks mijn hart het zal begeven,/ En ik dit vers niet meer voltooien kan.’

Hans Knegtmans

Michael Connelly, In de stilte van de nacht

Michael Connelly is volgens bijna alle kenners de beste misdaadauteur van dit moment. Maar zelfs bij deze topper kun je onderscheid maken tussen ‘zeer goed’ en ‘nog beter’. De vuistregel hierbij was tot voor kort dat je het minste risico liep bij de vele boeken die Harry Bosch als hoofdpersoon hebben. In de stilte van de nacht heeft de rechercheur (eigenlijk is hij al met pensioen) een nieuwe collega, en wat voor één.

Ellen de Bruin, Onder het ijs

Onder het ijs is de debuutroman van Ellen de Bruin. Dat die uitstekend kan schrijven wisten we door haar essayistische artikelen in NRC Handelsblad. Ze kan ook het romangenre met flair aan. Hoofdpersoon Bas Fretz maakt een onderzoeksreis naar het noordpoolgebied. Eigenlijk zou haar baas gaan (op wie ze heimelijk verliefd is), maar die is onverwacht over­leden.

Ninni Schulman, Jij alleen

Jij alleen van de Zweedse auteur Ninni Schulman is een psychologische thriller met een ongewone insteek. De twee hoofdpersonen zijn op zoek, maar naar wat? Naar liefde? Naar een leven zonder angst en onzekerheid? Wat hun doel is mag dan voor de lezer nogal vaag lijken, hun gedrag is dat zeker niet. Ze geven absolute prioriteit aan simpelweg samen te zijn. Bijna ongemerkt verandert het boek van toonzetting.

Peter de Brock

Filip Osselaer, De rivalen van Merckx

In de zinderende zomer van 1969 won Eddy Merckx met overmacht zijn eerste Tour de France. Filip Osselaer sprak voor De rivalen van Merckx met de concurrenten die hem 525 keer zagen zegevieren, en slechts sporadisch deden wankelen. Van Roger De Vlaeminck tot Joop Zoetemelk.

Femke Deen, Anna van Saksen

Ze zou ijdel, waanzinnig en overspelig zijn geweest. In Anna van Saksen, verstoten bruid van Willem van Oranje schetst historicus Femke Deen een genuanceerder beeld van de ‘meest verguisde vrouw uit de vroege Nederlandse geschiedenis’ die begin 1571 door de Nassaus werd vastgezet op verdenking van overspel. Het huwelijk tussen de jonge hertogin uit Duitsland en de invloedrijke Prins van Oranje was daarmee een fiasco.

Simon Winder, Lotharingia

Voor wie na De Bourgondiërs van Bart Van Loo niet uitgelezen raakt over het eeuwenlang betwiste gebied tussen het Juragebergte en de ­Lage Landen, is er nog Lotharingia van Simon Winder. De politieke chaos in de eerste helft van de 13de eeuw was volgens Winder ook een zegen voor ‘de groep vissers die een dam bouwden in de rivier de Amstel’.

Thomas Verbogt

Marja Pruis, Oplossingen

We lezen natuurlijk omdat we mateloos geïnteresseerd zijn in de vraag hoe te leven. Het antwoord op die vraag bestaat niet, maar soms kun je in de buurt komen van een antwoord dat niet bestaat. Oplossingen van Marja Pruis helpt daarbij, een reeks lichte, inspirerende en vaak geestige beschouwingen over dagelijkse levenskunst. Troostrijk zijn ze ook.

Anton Tsjechov, Verzamelde Werken

Op reis zit er ook altijd een deel uit de reeks Verzamelde Werken van Tsjechov in mijn koffer, zijn korte verhalen. Om niet te vergeten hoe het moet, een verhaal onmiddellijk tot leven brengen, met personages in wie je meteen geïnteresseerd bent, in hun grote en kleine kwesties. De mensen van Tsjechov zijn uit het einde van de 19de eeuw, maar zouden ook aan de overkant van de straat kunnen wonen of iets verder.

Remco Campert, Dichter

Geen dag zonder poëzie. En dan ben ik vooral een herlezer. Op mijn bureau staat Dichter van Remco Campert. In de buurt van mijn bed ligt ook een exemplaar. Waarom zou het dan ook niet mee op reis mogen? Als ik mijn koffer uitpak in den vreemde en het boek op een stoel leg, denk ik altijd: wat er ook gaat gebeuren, dit is er tenminste. En dan lees ik een gedicht.

Marjolijn de Cocq

Johan Harstad, Max, Mischa & het Tet-­offensief

De Noorse schrijver Johan Harstad en zijn vertalers Paula Stevens en Edith Koenders kregen vorig jaar de Europese Literatuurprijs voor Max, Mischa & het Tet-offensief. Anatomie van een vriendengroep, volgens recensent Marja Pruis van De Groene (zie ook Oplossingen hierboven), een ‘gelukkige variant’ op Een klein leven van Hanya Yanagihara. Ik was nog niet aan de 1200 pagina’s toegekomen – deze zomer moet het lukken.

Margaret Atwood, The Handmaid’s Tale

Ik lees te veel om ook nog te kunnen binge­watchen. Op mijn televisieloze kampeervakantie maak ik echter een inhaalslag met The Handmaid’s Tale, de dystopische roman van Margaret Atwood uit 1985 die zo’n succesvolle serie werd. Stiekem ook een beetje werk, want Atwood komt later dit jaar met een vervolg – dat overigens weer losstaat van de serie.

Laetitia Colombani, De vlecht

De Franse roman- en scenarioschrijver Laetitia Colombani komt in het najaar met Het vrouwenpaleis. Ik ga nu eerst haar debuut De vlecht lezen, de Franse zomerhit van 2017. Een roman over drie vrouwen op drie continenten wier levens Colombani, jawel, om en om heeft vervlochten; Smita in het indiase Badlapur, Giulia in Palermo op Sicilië en Sarah uit Montreal in Canada. Leest als een film, is de aanbeveling. Wórdt ook een film. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden