Plus Muziekrecensie

Hyperspace: eindelijk weer een echt goede plaat van Beck

Het nieuwe album van Beck, Hyperspace genaamd.

Er is goed nieuws over Beck en er is goed nieuws over Beck. Beginnen met het goede nieuws maar? De Amerikaanse popmuzikant is uit de Scientology Church gestapt. Dat hij nu beweert nooit lid van die enge club van hersenspoelers te zijn geweest, is een beetje raar, want eerder was hij nog zo enthousiast over ze, maar daar doen we verder niet moeilijk over. Welkom terug in de wereld van mensen die gewoon zelf denken.

Dan het andere goede nieuws over Beck: na jaren van modderen is Hyperspace, zijn veertiende studio­album, eindelijk weer eens een echt goede plaat van de man die in de jaren negentig werd binnengehaald als een ware popmessias. Hyperspace werd grotendeels geproduceerd door Pharrell Williams. Het vermoeden dat die Beck een beetje de funky kant op zou trekken, blijkt onjuist te zijn. Hyperspace maakt zijn titel waar en brengt ons echte zweefmuziek: licht trippy, soms tegen het meditatieve aan.

In Uneventful days klinkt een slidegitaar die doet denken aan Becks grootste hit Loser (ook alweer een kwart eeuw geleden), maar voor de rest draait het hier om synthesizers van het analoge soort. Stratosphere, het mooiste nummer van de plaat, werd merkwaardig genoeg niet door Pharrell geproduceerd. Wel zingt Chris Martin mee in deze meeslepende ruimteopera van vier minuten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden