PlusExpositie

Hunger: lockdownkunst, op papier althans

De fysieke beleving staat in Hunger centraal.Beeld Peter Tijhuis

“Weer tien minuten die ik nooit meer terugkrijg.” Soms klikken mensen internetvideo’s aan, om na afloop te constateren dat er niets aan was. Dat gevoel bekroop me ook bij het zien van de videoperformance Under the Skin van Gluklya, pseudoniem van Natalia Pershina-Yakimanskaya. De Russische, deels in Amsterdam woonachtige kunstenaar, maakte een zwart-witvideo waarin ze tijdens de corona-lockdown met een sprei over haar hoofd over de Amsterdamse grachten dwaalt. Uit de losse pols gefilmd, waardoor je al na twee minuten zeeziek wordt van het schokkerige beeld. Als je dan al niet in slaap bent gevallen van de platitudes die tegelijk uitgesproken worden.

Hunger heet de tentoonstelling waar de video van Gluklya deel van uitmaakt. Deze expositie gaat eigenlijk niet over honger, maar over corona. ‘In deze uitzonderlijke tijd, waarin we allemaal een vorm van isolatie ervaren, is het alsof onze zintuigen zijn verscherpt en onze eetlust is aangewakkerd,’ aldus de begeleidende tekst. Het klinkt prachtig, maar corona is er in de meeste gevallen met de haren bijgesleept. De meeste kunstwerken op Hunger zijn voor de coronacrisis ontstaan en hebben er, ook achteraf, eigenlijk niets mee te maken.

Wat niet wil zeggen dat het allemaal slechte kunstwerken zijn, zoals de slaapverwekkende video van Gluklya, die overigens ook een serie aquarellen laat zien. Er is een video van Cevdet Erek, die zijn handen legt over een tafel waarop een stuk hoogpolig tapijt is gedrapeerd. Het werk gaat eigenlijk over het geluid dat Erek door zijn handen laat ontstaan. Hij tovert namelijk een verbluffend waarheidsgetrouw zeegeluid tevoorschijn. Bezoekers van de tentoonstelling mogen zelf ook een vergelijkbaar stuk tapijt aaien, om een virtuele branding te laten ontstaan.

De fysieke beleving van de wereld staat ook centraal in het werk van Clarinde Wesselink, die een video laat zien waarin ze contact zoekt met de grond, met de zwaartekracht, met de grenzen van haar lichaam. Ze struint door een weiland met een zware bepakking over haar hoofd en krioelt met plastic slangen om haar lichaam in de kruin van een boom.

Het opzienbarendste kunstwerk is van Melanie Bonajo, die Nederland op de komende Biënnale van Venetië zal vertegenwoordigen. Bonajo maakte een video waarin ze kinderen openhartig interviewt over intimiteit en fysiek contact. “Wat is seks?” “Heeft seks met liefde te maken?” vraag zij haar jeugdige hoofdrolspelers, 6 tot 8 jaar. Dat klinkt een beetje klef, maar Bonajo laat de kinderen zichzelf zijn en laat tegelijk volwassen kijkers nadenken over een onderwerp dat in ons digitale tijdperk al snel geassocieerd wordt met perversiteiten.

Hunger
CLARINDE WESSELINK, SARAH NAQVI, MELANIE BONAJO, CEVDET EREK EN 
GLUKLYA
Waar Akinci, Lijnbaansgracht 317
Te zien t/m 24/8, op afspraak

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden