Huis van Talen officieel geopend in OBA Oosterdok

Het Huis van alle Talen is gisteren officieel geopend in OBA Oosterdok. Het Huis is een nieuw concept van de openbare bibliotheek om een actuele, veeltalige collectie met bijpassende publieksprogramma’s op te bouwen.

Beeld ANP

Links achterin de OBA Oosterdok is het ‘verticale’ Huis van alle Talen gesitueerd, een kolom die van de tweede tot en met de vijfde etage in beslag wordt genomen door kasten met boeken in vele talen, al zijn ze nog niet allemaal gevuld.

“De bedoeling,” aldus OBA-directeur Martin Berendse, “is dat we die kasten, geïnspireerd op de houten kasten uit ons oprichtingsjaar 1919, vullen met boeken die alle 180 nationaliteiten in Amsterdam representeren. Dat ze ons uit eigen bezit, als schatdragers, de boeken brengen die voor hen belangrijk zijn, zodat wij ze aan alle Amsterdammers kunnen ­laten zien. Romans, jeugdboeken, non-fictie, ga zo maar door.”

Diverse samenwerkende partijen, waaronder veel culturele instellingen, brachten al boeken in. Zo is in ­januari de Franstalige collectie Descartes in gebruik genomen, afkomstig uit de bibliotheek van het Institut Français des Pays-Bas. En gisteren werd de nieuwe Arabische collectie – samengesteld door El Hizjra, het centrum voor Arabische kunst en cultuur – feestelijk naar de daarvoor bestemde kasten gedragen.

Kralenketting

Het Huis van alle Talen moet ook een plek worden voor programma’s en verhalen uit al die talen. Van historisch verankerde boodschappen in hedendaagse ‘urban music’, tot een interview met de Franse schrijver en Prix Goncourt-winnaar Leïla ­Slimani.

Veel van de kasten in het Huis zijn nog niet gevuld, blijkt. Berendse: “Het is ook wel een beetje de bedoeling om die lege kasten te laten zien, zodat andere partijen zien: hé, wij zijn hier nog niet vertegenwoordigd, we gaan meedoen. Plat gezegd: dit huis is bedoeld als een kralenketting. Rijgen, rijgen, rijgen en proberen die ketting langer en langer te maken.”

Farsi

“Dat raakt heel erg aan wat de essentie het Huis van alle Talen. Je hebt ­dode en levende collecties, en die worden ergens geparkeerd. Een ­levende is die collectie Descartes. Maar er staat hier in de kelder ook een hele grote Iraanse collectie. Die is ­dertig jaar geleden door een groep enthousiastelingen binnen gebracht. Ons Farsi is wat roestig. Wij hier hebben niemand die daar nu iets mee kan, hij leeft niet meer omdat er niets mee wordt gedaan.”

Hij komt nog even terug op de kralenketting, en dat talen ook bruggen kunnen zijn. Hij noemt Nabil Touati, voorzitter van El Hizjra, die ook een speech hield bij de officiële opening en de presentatie van de Arabische collectie.

“Gewoon een Amsterdamse jongen met ouders die vanuit Marokko naar hier kwamen. Die wilde in zijn jeugd op een dag weten waar zijn ouders nu precies vandaan kwamen. Hij is naar de openbare bibliotheek gegaan, die had vier boeken over Marokko. Die had hij snel uit. Toen ontdekte hij Maison Descartes, waar veel ­boeken stonden over de Marokkaanse geschiedenis. Hij is Frans gaan leren om die boeken te kunnen lezen! Wat hij deed in zijn hoofd was het maken van zijn eigen kralenketting met die verschillende talen en boeken. En dat kan in dit Huis van alle Talen dus ook bij uitstek.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden