PlusTen Slotte

Hugh Hefner (1926-2017) brak de benepen seksuele moraal open

Wereldberoemd en omstreden werd Hugh Hefner met zijn blad Playboy en zijn harem van jonge blonde vrouwen. Maar bovenal wist hij de benepen seksuele moraal van het naoorlogse Amerika open te breken.

Juni 1966, bij de opening van Hefners nieuwe club in Londen.Beeld Getty Images

Hugh Hefner overleed woensdag op 91-jarige leeftijd, maar zelf hing hij liever de theorie aan dat een man zo oud is als de vrouw die naast hem ligt. Niet voor niets trouwde hij in 2012 met Chrystal Harris, een 'Playboy Bunny' die zestig jaar jonger was dan hijzelf.

"Picasso had zijn roze en zijn blauwe periode, ik zit in mijn blonde periode," zei Hugh Hefner over zijn harem. Zelfspot was de Playboy-oprichter nooit vreemd. Hoe ouder hij werd, hoe meer zijn levensstijl een karikatuur werd.

In zijn befaamde Playboy Mansion droeg hij niets anders dan een zijden kamerjas, en zijn harem, bestaande uit blonde vrouwen van in de twintig, hielp hem aan zijn gerief. Hefner was een grootgebruiker van Viagra.

Goede leven
Maar Hefner wegzetten als een schertsfiguur of een vies oud mannetje zou hem ernstig tekortdoen. Zijn betekenis voor het openbreken van de benepen seksuele moraal in het naoorlogse Amerika valt niet te overschatten.

Hefner, pas 27 jaar oud, besloot in 1953 om een blad te maken voor mannen die van het goede leven hielden. Mannen zoals hijzelf. Hij leende 8000 dollar en uit vrees dat het blad niet zou verkopen, zette hij geen datum op de eerste uitgave, zodat het nog maanden in de kiosken kon blijven liggen.

Het blad zou eigenlijk Stag Party gaan heten, met een hert in kamerjas als logo. Pas op het laatste moment veranderde Hefner de naam in Playboy.

De konijnenoren en het smokingstrikje zouden uitgroeien tot een van de meest iconische logo's ter wereld.

Lustobjecten
Op de cover van de eerste editie prijkte een naaktfoto van Marilyn Monroe, die aanvankelijk was geschoten voor een kalender in 1949. Hefner had de foto gekocht voor 200 dollar. Ook tegen zijn eigen verwachting in vlogen de 50.000 exemplaren van het blad de kiosken uit.

Minder onverwacht was de controverse die ontstond: vanuit conservatieve hoek vanwege de expliciete foto's, vanuit feministische hoek omdat het blad vrouwen als lustobjecten neerzette.

Toch slaagde Hefner erin Playboy uit de hoek van vieze seksblaadjes te houden. Het blad bood niet alleen foto's van naakte vrouwen, maar toonde de lezer ook een wereld van stijl en decadentie.

Playboy stond voor een manier van leven. Eentje die uiteraard ver buiten het bereik lag van de meeste lezers, maar waarvan de magie even dichtbij leek in het blad. Het leerde mannen hoe ze een dry martini moesten bereiden, welke jazzartiesten ze moesten beluisteren en in welk model Austin Martin een man hoort te rijden.

Marilyn Monroe op de cover van Playboy in 1953.Beeld Playboy

Niet voor niets verscheen in Playboy een kort verhaal van Ian Fleming: James Bond was nooit ver weg in het utopia van Hefner. "Ik heb Playboy nooit als een seksblad beschouwd. Ik zag het als een lifestyleblad met seks als een belangrijk ingrediënt," zei Hefner in 2002 in een interview op CNN.

Vladimir Nabokov
Playboy was in het begin zijn tijd ver vooruit. In het puriteinse Amerika van de jaren vijftig en zestig was naaktheid nog een taboe. In 1963 werd Hefner aangeklaagd voor het verspreiden van obscene afbeeldingen van actrice Jayne Mansfield. Een veroordeling kwam er niet.

Inmiddels had Playboy ook naam gemaakt in intellectuele kringen. Gerenommeerde schrijvers als Kurt Vonnegut, Vladimir Nabokov en James Baldwin schreven voor het tijdschrift en onder anderen Fidel Castro, Malcolm X en John Lennon zouden zich laten interviewen. "Ik lees Playboy alleen voor de interviews," werd een gevleugelde uitspraak die als excuus moest dienen voor het in huis hebben van het blad.

Hefner bouwde zijn Playboy-imperium snel uit. In 1960 opende een Playboyclub in Chicago, waar de serveersters rondliepen in bunny-outfits. In Engeland opende hij drie casino's, ­later zou hij er in de Verenigde Staten nog meer bij krijgen.

Begin jaren zeventig had Playboy een oplage van 7 miljoen exemplaren en las naar schatting een kwart van alle studenten in de Verenigde Staten het blad, dat in zijn bes­te tijden 300 pagina's dik was.

Hefner was wegbereider voor een meer open seksuele moraal. "De boodschap die we brachten, was simpelweg dat er niets mis is met seks en dat gewone aardige meisjes daar ook van houden. We stonden daarmee aan de wieg van de seksuele revolutie," zei hij.

Maar ook op andere vlakken stond Hefner een libertijns wereldbeeld voor. Al in 1955 sprak hij zich uit voor gelijke rechten voor homoseksuelen, later zou hij ook pleiten voor een liberaal drugsbeleid.

Zijden badjas
In de jaren tachtig ging Playboy bijna ten onder. De opkomst van aids en de conservatieve wind die in het Amerika van Ronald Reagan de kop opstak, drongen Hefner in de verdediging, terwijl tegelijkertijd meer expliciete concurrenten als Penthouse en Hustler de oplage deden kelderen.

Hefner werd in 1985 getroffen door een beroerte en droeg vier jaar later de leiding van zijn bedrijf over aan zijn dochter Christie. De laatste decennia van zijn leven bracht hij voornamelijk door in badjas. Hij deelde het bed naar eigen zeggen met meer dan tweeduizend vrouwen.

Hoewel bleek dat het leven in de Playboy Mansion met name voor de vrouwen die er leefden een stuk minder glamoureus was als werd voorgesteld, bleef de hoogbejaarde Hefner een symbool voor de levensstijl die hij in zijn blad propageerde. Dat daar karrenvrachten viagra voor nodig waren, vond hij geen probleem.

Beeld Playboy
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden