PlusFilmrecensie

House of Gucci lijkt nog het meest op een filmische versie van namaaktassen

Lady Gaga als Patrizia Reggiani in Ridley Scotts House of Gucci. Beeld Fabio Lovino
Lady Gaga als Patrizia Reggiani in Ridley Scotts House of Gucci.Beeld Fabio Lovino

House of Gucci, met Adam Driver en Lady Gaga in de hoofdrollen, laat zien hoe de familie Gucci het mode-imperium uit haar handen liet vallen. Helaas heeft de film veel van een namaak-Gucci-tas.

Roosje van der Kamp

In een scène in de eerste helft van House of Gucci, waarin Patrizia Reggiani (Lady Gaga) zichzelf vertrouwd maakt met het familiebedrijf van haar nieuwe echtgenoot Maurizio Gucci (Adam Driver), ontdekt Patrizia dat haar schoonmaakster een Guccitas heeft. Dat kan natuurlijk niet, want het merk is zo duur dat een doorsnee persoon alleen langs de winkel kan lopen en kan dromen om ‘het op één na goedkoopste Gucci-item’ te bezitten. Zo komt ze erachter dat straatverkopers imitaties verkopen voor een schijntje. Deze nep-Guccitassen zijn gemaakt van goedkoop leer en slechte stiksels, en lijken slechts oppervlakkig op de echte.

Patrizia is ontzet. Ze klaagt bij de oom van haar man die het modehuis leidt; dat deze nepperds het imago van Gucci verpesten. Maar hij ziet het probleem niet. Als arme mensen zichzelf wijs willen maken dat ze zich een Gucci kunnen veroorloven, is dat alleen maar goed voor het modehuis.

Hetzelfde zou waar kunnen zijn voor House of Gucci. De nieuwe film van Ridley Scott lijkt namelijk nog het meest op een filmische versie van deze namaaktassen. De film is onmiskenbaar kitsch; met een opdringerige soundtrack, met shots waarin een onnodige kathedraal op de achtergrond staat en gesproken in het Engels met een nep-Italiaans accent.

Dat accent is misschien niet het grootste struikelblok van House of Gucci, maar wel het meest opvallende. Lady Gaga doet flink haar best om Italiaans te klinken, maar levert iets wat dichter bij Russisch ligt. Sommigen, zoals Driver, doen een halfslachtige poging, anderen, zoals Jeremy Irons (die de vader van Maurizio speelt), beginnen er niet eens aan. Jared Leto, als de pompeuze neef van Maurizio, maakt misschien wel de beste keuze van de cast. Hij omarmt het kitscherige van de film in het komisch overdreven tentoonstellen van Italiaanse stereotypen.

Andere interpretatie

House of Gucci, de tweede film van Ridley Scott die in 2021 uitkomt, is weer een miskleun van de regisseur. Het is een niet overtuigend, ongeïnspireerd verhaal van de Guccifamilie, gebaseerd op een non-fictieboek over de moord op Maurizio Gucci. House of Gucci springt heen en weer tussen komedie, drama en crimefilm, en elke acteur lijkt een andere interpretatie te hebben van de aard van de film.

In een verhaal dat om onverklaarbare redenen bijna drie uur duurt, vertelt de film hoe de Gucci’s hun familiebedrijf verloren, dat in 1921 werd opgericht door Guccio(!) Gucci. “Een familiebedrijf is zo sterk als de familie zelf,” waarschuwt Patrizia haar echtgenoot, die vanwege een familieruzie om Patrizia’s arbeidersafkomst niet meer met zijn vader praat. Maar ze verliest deze waarheid compleet uit het oog als ze samenzweert om hun oom en neef van hun aandelen te ontdoen en zo zelf de touwtjes in handen te krijgen. Zo valt huize Gucci als een kaartenhuis in elkaar.

Scott bewijst dat hij niet zo geïnteresseerd is in inhoud, maar wel in het neerzetten van een filmische wereld. Met behulp van imposante sets en kostuums van Gucci lukt dat aardig, ondanks de grote verschillen in de accenten van de personages. Maar problemen in het scenario maken deze wereld hol. Zo lijkt de film niet helemaal te weten wie het hoofdpersonage is, al zou dat overduidelijk Patrizia moeten zijn. Veel aandacht gaat uit naar onbelangrijke zijverhaaltjes over familieleden, terwijl we te weinig duiding krijgen over haar karakter. Om het maar niet te hebben over Maurizio, die zelfs in de handen van Driver een onuitstaanbaar leeg personage is.

Golddiggermotieven

Belangrijker nog: de verandering die Patrizia en Maurizio doormaken van gelukkig koppel tot rancuneus stel wordt niet genoeg belicht. Ja, er zijn de situaties waar Maurizio ontkent dat Patrizia een Gucci is. En ja, Patrizia blijkt ambitieuzer dan Maurizio dacht, tot ergernis van Maurizio, die zijn vader misschien gelijk moet geven over haar golddiggermotieven. Maar plots zijn daar de scheidingspapieren en een nieuwe vrouw. En hoeveel jaar is er ondertussen eigenlijk verstreken?

Scott gaat ervan uit dat de kijker het fijne al weet van het familiedrama en besteedt dus weinig aandacht aan het plot. Dat is jammer, want daardoor is de film meer nep-Gucci dan designer-Gucci: veel show, weinig kwaliteit.

House of Gucci

Regie Ridley Scott

Met Lady Gaga, Jeremy Irons, Adam Driver, Jared Leto, Al Pacino

Te zien in Arena, Cinecenter, City, Filmhallen, De Munt, Pathé Noord, Soho House, Tuschinski, De Uitkijk

Ridley Scott

Ridley Scott (1937) is een Britse regisseur en producent. Na een carrière in het maken van advertenties, debuteerde Scott in 1977 met The Duellists, een historisch drama waarvoor hij op het filmfestival van Cannes de Gouden Palm won. Zijn films staan bekend om hun overdonderende visuele stijl en atmosferische worldbuilding. In het begin van zijn carrière als regisseur maakte hij sciencefictionfilms, waaronder de cultklassiekers Alien (1979) en Blade Runner (1982). Tegenwoordig maakt hij vooral historische films, waaronder Gladiator (2000), Black Hawk Down (2002) en The Last Duel, die eerder dit jaar verscheen.

Regisseur Ridley Scott.  Beeld ANP/AFP
Regisseur Ridley Scott.Beeld ANP/AFP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden