Plus Filmrecensie

Horrordrama Haunt: veel open deuren in een rommelig spookhuis

De personages in het horrordrama Haunt zijn haast anoniem. Dat maakt het lastig mee te leven met de slachtoffers in het rommelige spookhuis.  

In Haunt belandt een groepje jonge Amerikanen na een Halloweenparty in een spookhuis. Beeld -

Haunt

Regie Scott Beck, Bryan Woods
Met Katie Stevens, Will Brittain, Lauryn McClain
Te zien in Arena, De Munt

In de aanloop naar de griezelfeestdag Halloween pakken Amerikaanse horrorfilmproducenten altijd flink uit. En zijn niet alleen: ook voor exploitanten van commerciële spookhuizen is oktober een topmaand. Er zijn in en rond Amerikaanse steden veel van dat soort attracties te vinden, van professionele en permanente varianten tot seizoensgebonden staaltjes huisvlijt. In Haunt belandt een groepje jonge Amerikanen na een Halloweenparty in een spookhuis uit die laatste categorie.

Er wordt ‘een extreme ervaring’ gegarandeerd. Daar is geen woord van gelogen: er wordt gemarteld en met scherp geschoten, er vallen doden en slechts enkelen zullen de attractie levend verlaten. Daarmee volgen schrijvers en regisseurs Scott Beck en Bryan Woods een beproefd tienerhorrorstramien dat tot de jaren zeventig terugvoert, maar het gebruik van een standaardformule kan in getalenteerde handen toch een aardige nagelbijter opleveren.

Het duo maakte naam met het oorspronkelijke scenario voor A Quiet Place, dat door John Krasinski werd bewerkt en geregisseerd. De thematische gelaagdheid van die spannende film is in Haunt afwezig: Beck en Woods zagen van dik hout planken en slechts één personage krijgt een uitgesproken karakter. De door Katie Stevens vertolkte Harper heeft een jeugdtrauma en een afkeer van feestjes. Ze is daarom de enige die met tegenzin de afgelegen griezelloods betreedt om een extreme ervaring te ondergaan. Zal zij het overleven?

Onderweg naar de laatste open deur die Beck en Woods met veel kabaal intrappen, valt op hoe goedkoop en rommelig het spookhuis en de film zijn afgewerkt en hoe lastig het is mee te leven met slachtvee dat anoniem blijft. Haunt rammelt aan alle kanten en doet bijna terugverlangen naar het eerder dit jaar verschenen Escape Room, dat ook geen meesterwerk was, maar wel over mensen van vlees en bloed ging.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden