PlusInterview

Hoogleraar: ‘De minachting voor musical is aan het verdwijnen’

De Britse hoogleraar en schrijver Millie Taylor is per 1 november voor een dag per week benoemd tot bijzonder hoogleraar Musical aan de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam. Zij zal deze ‘Joop van den Ende-leerstoel’, die deels wordt gefinancierd door de VandenEnde Foundation, vijf jaar bekleden.

Musicals zoals Hamilton laten zien dat tradioneel en modern goed samen kunnen gaan.Beeld Sara Krulwich/ANP

Nee, Joop van den Ende heeft ze nog nooit ontmoet, en vanwege corona zal die persoonlijke ontmoeting nog wel even op zich laten wachten. Maar Millie Taylor weet wel dat Stage Entertainment, het internationale theaterbedrijf dat door Van den Ende groot is gemaakt, een belangrijke speler is in de musicalwereld. Via Zoom vertelt zij vanuit haar woonplaats Over Wallop, een dorp in Zuid-Engeland, dat veel grote Engelse producenten en theatergezelschappen graag met Stage samenwerken. “Ik wil het hele netwerk van Van den Ende in kaart brengen, en zal die informatie gebruiken tijdens mijn colleges. Hij is zakelijk en artistiek inhoudelijk van groot belang.”

Millie Taylor (1960) is sinds 2012 werkzaam als hoogleraar Musical Theatre aan de Universiteit van Winchester. Zij was de eerste die in Engeland op dit terrein werd benoemd en ook in Nederland kende men tot haar benoeming geen hoogleraar Musical. Als je dat afzet tegen de vele universitaire collega’s literatuur- of kunstgeschiedenis lijkt het alsof de academische wereld deze studierichting niet serieus heeft genomen.

Taylor: “Dat was lange tijd het geval. Maar we zijn zeker in Engeland, waar ik aan verschillende universiteiten collega’s heb, bezig met een inhaalslag. De minachting in sommige kunstkringen voor musical is echt aan het verdwijnen. Men beseft dat het vreselijk moeilijk is om publiek met muziek en dans te vermaken en het gelijktijdig aan het denken te zetten. Als je daartoe in staat bent, maak je hogere kunst, dan ben je geniaal. Het is interessant om te onderzoeken hoe zulke genieën te werk gaan. En het is fantastisch dat deze kunstvorm ook nog eens commercieel op eigen benen kan staan.”

Musicalbolwerk

Voordat zij ging doceren en schrijven over musicals heeft Taylor vele musicals van regionale gezelschappen in Engeland geregisseerd, waaronder Sondheimtitels als Little Shop of Horrors, en Sweeney Todd. Taylor is een groot fan van Sondheim, die de traditionele lineaire structuur van de musical overhoop heeft gegooid en zijn muzikale motieven in elke scène heel intelligent uitbouwt. “Hij is de grootste innovator van de musical, een droom voor een regisseur.”

Toch is zij overgestapt naar de academische wereld. Toen zij met regisseren begon, waren er vrijwel geen vrouwelijke regisseurs, en voor een vrouw was het ook nog eens lastig om toegang te krijgen tot West End, het musicalbolwerk in Londen. Dat is haar uiteindelijk wel gelukt, maar zij was niet echt tevreden.

“Mijn grootste plezier van regisseren waren de repetities, waarin je onderzoekt wat wel en niet werkt, en hoe de dramaturgie en muziek elkaar kunnen versterken. Maar als de première geweest is blijft er voor een regisseur niet veel meer over dan gedurende het hele seizoen de kwaliteit van de voorstelling bewaken. Dus in feite moet je ervoor zorgen dat er niets verandert. Het was voor mij interessanter om over de geschiedenis en artistieke aspecten van musicals te schrijven en les te geven dan een jaar naar dezelfde voorstelling te kijken.”

Tien jaar geleden heeft Taylor het British Musical Theatre Research Institute opgezet, met als doel academisch onderzoek te doen naar alle uithoeken van de musical bedrijfstak: historisch, artistiek en economisch. Zij vertelt dat elk jaar vier verschillende theatergezelschappen naar Winchester komen met werk dat zij op dat moment aan het ontwikkelen zijn. Dat leggen zij in workshops aan de studenten voor, die de dramaturgische, inhoudelijke en zakelijke kant kunnen becommentariëren. Ze hoopt in Amsterdam ook zoiets te kunnen bewerkstelligen.

Loskomen van traditionele titels

“Ik weet dat er ook in Nederland stemmen opgaan om los te komen van de traditionele titels. Ze hebben wel genoeg My Fair Lady en Grease gehad. Zij zoeken naar thema’s die meer aansluiten bij de actualiteit. Dat is prachtig, maar je mag de oude titels niet op de schroothoop gooien. Het is interessant te bestuderen waarom die titels zo succesvol zijn geweest. Je moet het verleden begrijpen om innovatief te zijn. Kijk naar het succes van de musical Hamilton. Je kunt zien aan de tekst en de opbouw van de show dat heel goed is gekeken naar traditionele musicals. Toch is het volkomen origineel en heeft het de taal van de musicals een enorme duw vooruit gegeven.”

Taylor werkt nu thuis, maar haar musicalleven is door corona niet tot stilstand gekomen. “Je kunt studenten ook online begeleiden bij hun onderzoek en het schrijven van hun scriptie. Daarnaast bieden de streamingsdiensten toegang tot veel musicals. En ik begeleid twee koren in mijn dorp. Mijn keyboard staat in de kamer, de tuindeuren staan open en het koor zingt op gepaste afstand in de tuin. Dat biedt ook nog vermaak voor de buren.”

Millie Taylor hoofleraar Musical UvA.Beeld Martin Nangle
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden