Hoofdact N.E.R.D overvleugeld door funky feelgood-show van Chic

Soms wordt een festival-headliner overvleugeld door een veel minder hoog op de affiche geplaatste act. Het overkwam N.E.R.D. zaterdagavond op Lowlands. De daverende indruk die de funky feelgood-show van Chic naliet, viel niet uit te wissen.

Nile Rodgers & ChicBeeld anp

Samen schreven ze een van de grootste hits van het afgelopen decennium en op Lowlands traden ze zaterdag vlak na elkaar op. Toch kwam het niet van gezamenlijke versie van Get Lucky door Nile Rodgers en Pharrell Williams.

Ze speelden het nummer beiden wel. Hoewel dat voor Rodgers met Chic duidelijk iets anders inhield dan voor Williams (45) met zijn formatie N.E.R.D.

Waar Chic met Rodgers als onvermoeibare aanvoerder een lange funky versie speelde, steunde Williams op de door Daft Punk bedachte beats. De zang liet hij deels aan het publiek over.

Zes weken geleden traden de twee bands ook al aan op North Sea Jazz. Dit keer was Williams met N.E.R.D. de afsluiter op het Alpha-podium. Rodgers (65) had rond etenstijd een veel bescheidener rol in de Bravo-tent. Maar wie beide optredens naast elkaar legde, kon niet anders concluderen dan dat de posities muzikaal gezien beter konden worden omgewisseld. Zowel Chic als N.E.R.D. speelde een vooraf zorgvuldig uitgedachte show, maar waar Williams comfortabel leunde op die setlijst, sprankelde het optreden van de 20 jaar oudere Rodgers van het spelplezier.

En dat straalde af op de menigte waarmee met gemak drie Bravo-hangars konden worden gevuld. Chic zorgde voor het beste concert van het festival tot nu toe met een goed-humeur-show waarin elke denkbare hit waar Rodgers ooit de hand in had een plek kreeg. Van zijn productieklussen (Madonna's Like a Virgin, We are Family van Sister Sledge en Diana Ross' Upside Down) tot Chics hitsuccessen Le Freak en Good Times.

Euforisch hoogtepunt

Het was een lied uit de eerste categorie dat uitgroeide tot een euforisch hoogtepunt: David Bowies Let's Dance (Rodgers is medecomponist en producer) liet de Bravo bijna van enthousiasme uit elkaar knallen. Hetzelfde gevaar leek Rodgers zelf te lopen. Onder zijn onafscheidelijke alpinopet hield hij niet op met glunderen.

Waar het optreden van Chic generaties leek te verbinden, bestond de massa (allemachtig wat passen er op de nieuwe Lowlands-plattegrond toch veel mensen op het plein voor de Alpha) bij Williams & co toch vooral uit de twintigers en dertigers van de festivalpopulatie.

Die veerden keer op keer op als de band het refrein of intro van een van de N.E.R.D.- óf Pharrell-hits instartte. Maar doordat de groep steeds koos voor liedflarden (Hot in Herre telde slechts een herhaald refrein en Drop it Like it's Hot kwam geheel van de tape) zakte de feestroes vlot weer in. Williams en zijn kompaan Shay Haley maakten in hun korte broeken een energieke, springerige indruk, maar vlamden muzikaal eigenlijk alleen tijdens de N.E.R.D-klassieker She Wants to Move.

Zo viel de climax van de zaterdag al vroeg in de avond en telde Lowlands zijn tweede slechts half-geslaagde headliner-optreden van het weekend. Aan Kendrick Lamar zondagavond de taak die trend te doorbreken.

Popverslaggevers Peter van Brummelen en Stefan Raatgever verslaan deze editie van Lowlands. Lees hier alles over het festival.

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden