PlusAlbumrecensie

Homegrown van Neil Young is zware, grotendeels ambachtelijke kost

Homegrown van Neil Young

Eigenlijk zou dit album 18 april verschijnen, op Record Store Day, maar ook het jaarlijkse internationale feestje van de platendetailhandel werd dit jaar wegens corona afgelast. Dat de release van Homegrown van Neil Young vervolgens werd doorgeschoven naar 19 juni zal voor niet veel fans een probleem zijn geweest. Na bijna een halve eeuw wachten konden die drie maandjes er nog wel bij.

Oorspronkelijk stond de release van Homegrown gepland voor de zomer van 1975. Op het laatste moment besloot Young toch anders en gaf hij voorrang aan Tonight’s the Night, een album met opnames uit 1973. Homegrown verdween op de plank. En bleef daar liggen, merkwaardig genoeg. Als ‘het verdwenen album’ kreeg het een bijna mythische status onder de aanhangers van Young.

Heroïnedoden

Youngs platenmaatschapij was destijds behoorlijk pissig over het afblazen van Homegrown. Niet alleen omdat de nodige kosten waren gemaakt (zelfs de hoes was al klaar), maar vooral omdat Tonight’s the Night zo’n sombere plaat was: vlak voor de opnames in ’73 waren gitarist Danny Whitten én een roadie bezweken aan heroïne.

Homegrown doet in droefheid niet veel onder voor Tonight’s the Night; Young nam de plaat op in een tijd dat hij treurde om een op de klippen gelopen relatie. Het openingsnummer van Homegrown, Seperate Ways, is een traag en kaal nummer, waarin een wel heel aangedaan klinkende Young meteen duidelijk maakt wat dit voor album gaat worden. In het nummer erna, Try, klinkt nog enige hoop door dat het misschien, héél misschien wat zou kunnen worden met die relatie, maar vrolijk wordt het op dit album geen moment.

Nieuwe nummers

Muzikaal sluit de plaat aan op Harvest, het album waarmee Young in 1972 internationaal doorbrak. Veel songs zijn akoestisch, met Young op gitaar dan wel piano en zo af en toe ook op mondharmonica. Het inzetten van een steelgitaar trekt de boel soms de kant van de country op.

Gerockt wordt er op Homegrown nauwelijks. Wel doen bekende collega’s van Young mee: Robbie Robertson en Levon Helm van The Band en countryzangeres Emmylou Harris. Van de twaalf nummers op de plaat zijn er zeven echt ‘nieuw’, de rest verscheen al dan niet in andere versies al op andere albums van Young.

Het titelnummer is een ode aan zelfgekweekte wiet. Vooral het stuurloze Florida lijkt te zijn gemaakt onder invloed daarvan, van een song is geen sprake. Elders heeft Young juist heel ambachtelijke songs te bieden. Het genoemde Seperate Ways is in al zijn vertwijfeling indrukwekkend. Kansas is na dat rare Florida een heel intiem en ontroerend liedje. En helemaal aan het einde is er het al van het album American Stars ’n Bars uit 1977 bekende en indrukwekkende Star of Bethlehem, een prachtig duet met Emmylou Harris. In samenzang met de als altijd knauwende en knarsende Young klinkt ze als een engel.

Pop

Neil Young
Homegrown
(Warner)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden