PlusConcertrecensie

‘Hoeveel gaan er normaal in deze hut?’ vraagt Danny Vera in Het Concertgebouw

In Het Concertgebouw opende Danny Vera de nieuwe reeks Zomerconcerten. Zijn repertoire deed het goed met de fluwelen ondersteuning van de strijkers van het Metropole Orkest.

Danny Vera met het Metropole Orkest: 'En dan sta je in ene in het fokking Concertgebouw...' Beeld Milagro Elstak
Danny Vera met het Metropole Orkest: 'En dan sta je in ene in het fokking Concertgebouw...'Beeld Milagro Elstak

“Mensen, effe de handen op elkaar voor dit geweldige bandje.” Tijdens een theatertournee werkte Danny Vera eerder met strijkers, maar dat waren er maar vier. Begeleid worden door het complete Metropole Orkest voelt toch anders, vindt hij. En het voelt goed.

In het leven en de carrière van de misschien wel sympathiekste aller Zeeuwen gebeuren de dingen vaak later dan hij had gedacht, maar dat maakt ze waarschijnlijk alleen maar leuker. Tevreden en verbaasd tegelijk: “En dan ben je in ene 44 jaar, ben je net vader geworden en sta je in het fokking Concertgebouw...”

In Paradiso werd deze week alweer serieus gefeest. Op foto’s leken de mensen het er uitstekend naar hun zin te hebben. Thuis op de bank zag het er toch een beetje eng uit, een propvolle zaal met tegen elkaar hangende en hossende mensen. Van niks naar alles, het is nogal een stap.

Danny Vera en het Metropole Orkest in Het Concertgebouw, het eerste van de inmiddels traditionele reeks Zomerconcerten daar, is een prima instap-evenement voor de popliefhebber die de teugels wat voorzichtiger wil laten vieren. Gewoon die mondkapjes nog even op in de hal en in de zaal ruime afstand tussen de bezoekers.

Dat laatste betekent dat er donderdagavond maar vierhonderd mensen in de zaal zitten. “Hoeveel gaan er normaal in deze hut?” wil Vera weten. Rond de tweeduizend is het antwoord (en bij een solist nog meer). Het is een beetje gekke avond dus, helemaal omdat Vera twee korte concerten achter elkaar geeft, maar leuk is het zeker.

Danny Vera is de man van de romantische ballades, die wortelen in de rock-’n-roll en country-and-western. Elvis, Roy Orbison en Chris Isaak zijn de leveranciers van wie hij de mosterd betrekt. Zijn repertoire doet het goed met de fluwelen ondersteuning van de strijkers van het Metropole. In Snow in April, waarin juist de blazers de overhand hebben, is Vera ineens een overtuigende crooner.

Het hoogtepunt van de avond vindt hij zelf Weak & Weary, een gospelsong – niet ter ere van de Heer, maar van zijn vrouw (‘Ik geloof nergens in, maar wel in haar’). Wij vallen vooral voor de uitvoering van Tuesday, waarin Vera begeleid door het Metropole klinkt of hij in de jaren zeventig staat te zingen in een theater in Las Vegas.

Na ruim een uur is het alweer afgelopen en mogen de volgende vierhonderd bezoekers Het Concertgebouw in. Vera: “Als straks die hele corona weer voorbij is, treed ik gewoon vier uur achter elkaar op.”

Pop

Danny Vera en het Metropole Orkest
Gehoord: Het Concertgebouw, Amsterdam, 1 juli

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden