Hoe lalalalalalalailala een Songfestivalzege opleverde

Vrijdag is het exact 50 jaar geleden dat Lenny Kuhr Nederland zijn derde Songfestivalzege schonk met De troubadour. De zege in vier punten.

Lenny Kuhr in 1969 Beeld anp

1.Onervarenheid scoort
Ze was in eigen land net zo onbekend als de Nederlandse Eurovisietroef Duncan Laurence nu. Maar Lenny Kuhr was nog veel jonger: op haar 19de reisde ze vanuit Eindhoven, waar ze nog bij haar ouders woonde, naar Madrid. Met, op haar uitdrukkelijke wens, een zelfgeschreven lied.

De keuze voor het winnende nummer gaat niet vanzelf. Op de uitnodiging voor het Nationaal Songfestival stuurt Kuhr een getypte brief terug: 'Graag zou ik hieraan gehoor willen geven, doch met dien verstande, dat ik volledig achter het door mij gekozen lied kan staan'.

Ze stelt daarop haar vers geschreven parel, het Franstalige Mais non, Monsieur voor. Gelukkig krijgt ze de tegenspraak die enkele van Nederlands recentste inzendingen ontbeerden. Producer Bert Schouten ijvert voor een ander lied: De troubadour.

2. Het refrein? Gewoon lalalalalalalailalalailala
'Een tekst waarin ik mezelf herkende,' zegt Lenny Kuhr over het lied over de artiest die zong 'voor groot en klein publiek'.

De tekst is van David Hartsema, Kuhr schreef de muziek. Het getokkelde intro, later een handelsmerk van Kuhr, blijkt aantrekkelijk. Maar beter nog is het in perfect Songfestivalidioom gezongen refrein: lalalalalalalailalalailala.

3. Relletjes en ophef
Ook in 1969 is het Songfestival al een carrousel van relletjes en ophef. Het begint al bij de plaats van handeling: het Spanje van het Francoregime. Verscheidene landen maken bezwaar, maar alleen Oostenrijk blijkt principieel genoeg om niet te gaan.

Op één in het vreemdejurkenklassement, waarin Trijntje Oosterhuis decennia later nog een hit zou blijken, eindigt de japon van de Spaanse deelneemster Salomé: een robe van porselein, die 30 kilo weegt.

Het gevaarte blijkt een succes: Salomé wordt één van de vier winnaars en is het begin van Spanjes eigen Ding-a-Dong-syndroom. Na 1969 wint het land nooit meer.

4. Geen vriendjespolitiek bij stemming
In Tel Aviv treden in mei 42 landen aan. In Madrid zijn het er 16. Dat verhoogt uiteraard de kansen voor Kuhr, die de zege met drie andere landen deelt. Quizvraag: wie wonnen er nog meer? Antwoord: behalve Spanje en het aardewerken gewaad waren dat Groot-Brittannië (zangeres Lulu) en Frankrijk (Frida Boccara).

België eindigt met charmezanger Louis Neefs als vijfde. Was het daarom dat Nederland geen enkel punt van de buren krijgt? Kuhr, afgelopen maand: "België was bang dat ik zou winnen, hoorde ik later. Als ze één puntje hadden gegeven, was ik de enige winnaar geweest. Ik neem ze niets kwalijk, maar vond het wel raar: landen die zo met elkaar verwant zijn, zeker qua taal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden