Plus Boekrecensie

Hoe Blondie ter ziele ging wordt ook in deze memoires niet duidelijk

In Face It beschrijft zangeres Debbie Harry de opkomst en ondergang van haar band Blondie. Smakelijke anekdotes, maar waar zijn Harry’s persoonlijke overpeinzingen?

Debbie Harry, gezicht en frontvrouw van Blondie. Beeld Getty Images

Ze laat het filmregisseur John Waters zeggen. ‘Toen Debbie even de andere kant op keek, ging Madonna er met haar carrière vandoor.’ Daar zit wel wat in. Toen Blondie in 1982 haar laatste album voor het uiteenvallen van de band uitbracht, was de groep een geoliede hitmachine. Slimme punk met een dikke dot pop, en af en toe een snuf disco (Heart of Glass) of zelfs rap (Rapture). En eentje die in zangeres Debbie Harry een fotogeniek én sexy boegbeeld had dat in haar eentje de complete band belichaamde.

Waarom niet zij, maar Madonna de grote vrouwelijke popster van de jaren tachtig (én negentig) werd, lezen we in Face It, Harry’s biografie. Althans: de grote lijnen ervan. Want hoewel Harry (74) over 1983 (het jaar van Madonna’s debuut Holiday) spreekt als ‘het jaar waarin alles instortte’ is ze niet scheutig met details over het einde van Blondie. Ze noemt haar afkeer van de controledrift van de platenmaatschappijen, maar wat gebeurde er in de kleedkamer van de ineenstortende band?

Ze beschrijft hoe juist in dat annus horribilis Chris Stein, haar grote liefde én medeoprichter van Blondie, ziek werd. Harry wijdde zich, op de proef gesteld door een naheffing van miljoenen dollars van de Amerikaanse belastingdienst, aan de zorg voor haar partner.

Des te opmerkelijker is het om, enkele bladzijden verder in de chronologische biografie, in één zinnetje te lezen dat de relatie tussen de twee na dertien jaar voorbij is. Harry, die nooit zou trouwen en kinderloos bleef, laat tot die mededeling geen gelegenheid onbenut Stein te prijzen. Ook in de bladzijden erna lezen we alleen maar lovende termen.

De absentie van haar persoonlijke drijfveren maakt van Face It een enigszins raadselachtige biografie. De anekdotes over de later wegens moord veroordeelde producer Phil Spector (die zijn Colt 45 in Harry’s laars frommelde) zijn smakelijk, maar hoe kijkt ze nu eigenlijk terug op haar keuzes in die onderscheidende jaren? Had ze dingen anders willen doen? En wat viel er toch voor tussen haar en Stein dat deze gelijkgestemde zielen zomaar los van elkaar raakten?

Harry bleef bevriend met haar ex en richtte met hem, nadat een sololoopbaan definitief was doodgelopen, in 1997 Blondie weer op. De tussenliggende hoofdstukken gebruikt Harry vooral om de kwaliteiten van de acteurs en regisseurs met wie ze ondertussen werkte te beschrijven. Jammer. Juist in die jaren waarin Harry in sneltreinvaart de beklommen pieken van de muziekbusiness weer afdaalde, moet een betekenisvoller verhaal onverteld zijn gebleven.

Journaliste Sylvie Simmons tekende een vrij feitelijk relaas op. Dat wil niet zeggen dat Face It niet lezenswaardig is, want het verhaal van Deborah Harry is er eentje dat de levensloop van de popmuziek veranderde. Blondie én Harry worden er maar zelden om geprezen, maar de band betekende veel voor het feminisme in de pop. Niet eerder was een vrouw zo overtuigend het gezicht van een rock-’n-rollband. Zeker omdat Harry in feite Blondie wás en andersom, staan solo-popiconen als Madonna, Cyndi Lauper en Kim Wilde allen op haar schouders.

Vrouwen voorop

Dat Harry als baby was terechtgekomen bij een kinderloos echtpaar in New Jersey nadat haar biologische moeder haar ter adoptie had afgestaan, een popster werd is niet minder dan een klein wonder. De enige muziek die er in het huishouden klonk, was de kerstelpee van Bing Crosby. Hoewel liefdevol, was het in huize Harry vooral saai.

Zo werd de jonge Harry langzaam naar het nabijgelegen New York toegetrokken. Ze vond er een baantje bij een groothandel in huishoudelijke artikelen en verhuisde. Later werkte ze als serveerster, Playboybunnie en achtergrondzangeres in een folkorkest. Haar kennissenkring omvatte na een paar jaar vrijwel de gehele New Yorkse kunstscene, vaak samenkomend in de roemruchte club CBGB. Met het trio The Stillettos legde Harry het fundament voor het latere succes van Blondie. Het toentertijd revolutionaire idee in de rock: vrouwen voorop, de mannen slechts als begeleidingsband. Een van die mannen was gitarist Chris Stein.

Die ontmoeting bleek de sleutel tot levensveranderend succes. Geluk? Harry gelooft er niet in, zegt ze. “Toeval is wat is voorbestemd, dingen die als buitenaardse magnetische kracht naar elkaar toe worden getrokken.” Het had, zo luidt de conclusie van Face It, met Harry simpelweg niet anders kunnen lopen.

Debbie Harry: Face It. Spectrum, €22,50.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden