Review

Hiphop: De Jeugd Van Tegenwoordig - De lachende derde

In diverse publicaties werd de afgelopen weken opgewekt gemeld dat De Jeugd Van Tegenwoordig eindelijk tekenen van volwassenheid zou vertonen. Aanleiding voor die constatering is Zo volwassen, zo beleefd, het nummer waarmee het derde album van De Jeugd feestelijk wordt geopend.

Daarop reppen Vieze Fur (Freddie Tratlehner), Faberyayo (Pepijn Lanen) en Willie Wartaal (Ollicio Locadia) over de geneugten die een verantwoord leven met zich mee brengt: de meubelboulevard, een espressootje, vroeg naar bed gaan, internetbankieren, boodschapjes doen bij de Appie en de Blokker.

''Ik was lui, ik was laks,'' schmiert Willie, om dan met de ernst van een bekeerling te melden: ''Ik ben veranderd, je boy is gegroeid.'' Een gedempt, Miles Davisachtig trompetlijntje meandert door de beat en tot slot krijgt de luisteraar zelfs een saxsolo voor de kiezen.

Heel volwassen, inderdaad, heel beschaafd ook. Maar de kenmerkende sarrende toon van de Amsterdammers wijkt geen moment en als Vieze meldt dat hij 's avonds tegenwoordig uitgeput is 'maar nooit te moe om te klagen', moet je van wel erg goeden huize komen om hier iets anders in te horen dan een sneer naar het gezapige burgermansbestaan. Hoewel die liefdesverklaring aan het internetbankieren recht uit het hart lijkt te komen, dat dan weer wel.

Het is alweer vijf jaar geleden dat De Jeugd Van Tegenwoordig ons vergastte op de onverbiddelijk hitsingle Watskeburt?! Het daaropvolgende debuutalbum Parels voor de zwijnen bleek een staalkaart van oer-Hollands absurdisme, getoonzet op de kraakheldere electrobeats van de Neger des Heils (Bas Bron). Parels was een hiphopplaat die Wim T. Schippers gemaakt had kunnen hebben. Met een consequent volgehouden, voor buitenstaanders lang niet altijd begrijpelijk taaltje, een zuigende, bijna sarrende voordracht en een, zoals dat heet, gezonde dosis zelfspot was het album even authentiek als aanstekelijk.

De tweede plaat, De machine, had te lijden onder een zekere vrijblijvendheid. Er stonden veel aanzetjes en losse ideeën op, die niet helemaal uit de verf kwamen.

De lichtvoetige brille van het drietal kwam beter tot z'n recht op muzikale zijprojecten als Faberyayo's Le Le (spreek uit: lulle) en Willies AKA The Junkies ('kom op konijntje doe maar wiebelen'). Ook op De lachende derde staan een paar liedjes die wat meer aandacht hadden verdiend, maar die worden ruimschoots overstemd door het gros van de nummers, waarop De Jeugd in grootse vorm verkeert.

De diepste buiging komt Bas Bron toe. De producer die - als we recente publiciteitsfoto's mogen geloven - nu definitief Jeugdlid is, heeft De lachende derde van een schaamteloze, aanstekelijke popsound voorzien. Zo is de single Sterrenstof een snelwerkend antidepressivum met een bijna kinderlijk vrolijk pianomotiefje, dat de opmaat vormt voor een in stroperig falset gezongen refrein.

Op Get Spanish gaat de rem er helemaal af en dompelt De Jeugd zich onder in kitscherige Caribische pop die het midden houdt tussen Madonna's La Isla Bonita en Club Tropicana van Wham. In het nummer Zilt, dat is opgetrokken rond een knorrende baslijn, wordt zelfs opzichtig geknipoogd naar het verschrikkelijk?ste aller Beach Boys-nummers, Kokomo.

De liefhebbers van Brons kenmerkende electrofunk komen eveneens aan hun trekken. Het fijn getitelde Electrotechnique werkt van een snijdend acidloopje naar een donderend crescendo, terwijl Aldiedingen geïnspireerd lijkt op de soundtrack van een oud Gameboyspelletje.

Het is de ideale muzikale speeltuin voor de drie rappers, die spitsvondigheden en taalgrappen als vanouds over elkaar heen laten buiten. Geile rijmpjes over 'tieten zonder hoofden' worden door voormalig gymnasiast Faberyayo afgewisseld met verwijzingen naar Griekse 'bazen' als Euripides en Sophocles. Kom daar eens om bij, pak hem beet, Lange Frans.

Nee, volwassen en beleefd is het kwartet gelukkig nog altijd niet. Maar met het besef dat goede grappen een serieuze aanpak verdienen, is het op De lachende derde overtuigend aan een tweede jeugd begonnen. Espressootje, iemand? (JERRY GOOSSENS)
(TopNotch/Universal)

www.dejeugdvantegenwoordig.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden