PlusPS

Het verhaal van oorwurm Tsjoe Tsjoe Wa, dat per ongeluk een wereldhit werd

Het was nooit hun bedoeling dat het nummer viraal zou gaan. Maar met de oorwurm Tsjoe Tsjoe Wa hadden Jan van der Plas (58) en Didi Dubbeldam (49) van kinderliedjesfabriek Django Music per ongeluk een wereldhit te pakken.

'We doen nu wat we het allerleukste vinden en waar we goed in zijn: kinderliedjes schrijven'Beeld anp

Dit is het onwaarschijnlijke verhaal van een oud volksliedje dat vanuit Argentinië in Katwijk terechtkwam en een wereldhit werd.

Van een klunzig in ­elkaar gezet YouTubefilmpje dat meer dan 80 miljoen keer is bekeken.

Van een oorwurm die onweerstaanbaar is voor kleine kinderen en onuitstaanbaar voor de meeste jonge ­ouders.

Dit is het ­verhaal van Tsjoe Tsjoe Wa.

Hoor het liedje en je hebt het de rest van de dag in je hoofd. En dikke kans dat je het de volgende ochtend onder de douche opnieuw aan het neuriën bent: 'tsjoe tsjoe wa, tsjoe tsjoe wa, tsjoe tsjoe wa wa wa...'

Minidisco
De zoektocht naar de makers van Tsjoe Tsjoe Wa leidt naar een loods op het voormalige militaire vliegveld ­Valkenburg, naast de hangar waar de musical Soldaat van Oranje wordt opgevoerd.

Hier is de studio van Django ­Music, het bedrijf dat schuilgaat ­achter het YouTubekanaal Minidisco, goed voor zo'n 300 miljoen views.

In de ruimte staan instrumenten, er hangt een groot groen doek voor filmopnamen en op een stoel ligt een ­sinterklaaspak.

"Vorige week hebben we de pepernotendans opgenomen, die komt binnenkort online", zegt Jan van der Plas.

Hij is het muzikale brein achter Tsjoe Tjsoe Wa, maar ook achter kinderliedjes als Ik Ben Ik, Dans Met Tante Rita, en Poets Je Tanden.

Zijn vrouw Didi Dubbeldam schrijft de teksten en is verantwoordelijk voor vondsten als: 'Ze kunnen zeggen wat ze willen maar de olifant, die heeft de dik­ste billen van het hele land'. ­Samen vormen ze Django ­Music, een kinderliedjesfabriek vernoemd naar hun oudste zoon.

In tien minuten geschreven
Nog steeds kunnen ze niet over Tsjoe Tsjoe Wa praten zonder in lachen uit te barsten. "Ik heb die tekst in tien minuten geschreven!" giert Dubbeldam het uit. Dat was in 2004. Via via waren ze gestuit op een Argentijns volksliedje, dat rond 1870 tijdens de burgeroorlog werd gezongen om een generaal belachelijk te maken.

Pakkend melodie­tje, dacht Van der Plas. Hij maakte er een eigen versie van, het bijbehorende dansje zat al in de tekst verwerkt: 'Op je plaats, strek je armen, vuisten maken, duimen ­omhoog,' en zo gaat het door.

Twee jaar later, YouTube bestond nog maar net, zaten ze in een strandtent in Katwijk en maakten ze er een filmpje bij. Dubbeldam trok een mascottepak aan, Van der Plas filmde met een mobiele telefoon. Het filmpje kwam terecht bij radio-dj Patrick ­Kicken, die het op zijn website zette. Een paar dagen later was het honderdduizend keer bekeken. Tsjoe Tsjoe Wa was een hit.

Kinderanimatie
Dat is de korte versie. De lange versie van het verhaal begint medio jaren negentig op Mallorca, waar Dubbeldam toen woonde. Ze werkte in de toeristenindustrie en zag hoe kinderanimatie een vlucht nam. Samen met haar toenmalige vriend begon ze een groothandel in entertainmentspullen: van schmink tot tafeltennistafels, alles om kinderen bezig te houden.

Maar er bleek ook veel vraag te zijn naar muziek. Elk hotel wilde een eigen cd met eigen liedjes en een eigen hoesje, in de hoop dat kinderen een jaar lang bij hun ouders zouden zeuren om in de zomervakantie weer terug te gaan naar dat hotel of de camping met die leuke liedjes.

Jan van der PlasBeeld -

En dus belde Dubbeldam haar oude jeugdvriend Van der Plas op, de enige muzikant die ze kende. Of hij niet een paar kinderliedjes voor haar kon ­maken.

Van der Plas zat meer in de serieuze hoek: met zijn gitaarband Les Zazous had hij een paar bescheiden hits gescoord en toerde hij door het land, hij was betrokken bij het opzetten van de Rockacademie en schreef voor muziekblad Oor. Voor een paar kinderliedjes meer of minder draaide hij zijn hand niet om.

Slaande ruzie
Een paar maanden later kwam Dubbeldam, inmiddels weer vrijgezel, terug naar Nederland. Ze ging werken bij reisorganisatie NBBS, maar het idee van die kinder-cd's liet haar niet los. En dus zocht ze Van der Plas weer op. Ze ­besloten samen verder te gaan, en niet alleen in de ­muziek: ze werden verliefd.

Het scheelde weinig of hun prille liefde sneuvelde al bij het eerste liedje dat ze samen schreven, een ­bewerking van het Spaanse kinderdeuntje Theo Theo. "We hebben vier dagen slaande ruzie gehad. Het was meteen ook de laatste keer dat we in één ruimte aan een liedje werkten", zegt Van der Plas. Maar Theo Theo werd wel een hit en belandde zelfs in de Top 40.

Dubbeldams kennis van de toerismebranche kwam goed van pas. "Ik ging langs bij de opleidingsdagen voor animatiewerk op campings en bungalowparken. Stond ik in zo'n sporthal voor 200 entertainers dansjes voor te doen."

Niet te ingewikkeld
Ondertussen bleven Van der Plas en Dubbeldam kinderliedjes maken. In het Nederlands, maar ook in het Spaans, Italiaans, Duits en Engels. Vrolijk, niet te ingewikkeld, dansbaar, maar nooit te opdringerig. "Ouders zitten niet te wachten op te veel geboinkboink," zegt Van der Plas.

Didi DubbeldamBeeld -

De formule sloeg aan: grote hotelketens en reisorganisaties wilden allemaal hun eigen cd, die ze soms per tienduizend inkochten. En elk jaar moesten er nieuwe cd's komen met nieuwe liedjes. Honderden verschillende cd's maakten Van der Plas en Dubbeldam.

En toen kwam Tsjoe Tsjoe Wa voorbij en belandden Van der Plas en Dubbeldam dus in die strandtent in Katwijk met dat rare leeuwenpak. Het amateuristische filmpje dat ze maakten was nooit bedoeld om viraal te gaan en miljoenen views te krijgen, maar was een dansinstructie voor ­entertainers. "Ik had geen tijd om bij hen langs te gaan en dacht dat het handig was om ze dan maar een YouTubelink te mailen."

Nog steeds maken Van der Plas en Dubbeldam liedjes. Hij de muziek, zij de teksten. Harry Bannink en Annie M.G. Schmidt zijn hun voorbeelden.

Kinderlijke geest
Dat de verkoop van cd's op zijn einde zou lopen, zagen ze jaren geleden al aankomen, dus zetten ze vol in op online: YouTube en Spotify. Maar ­hoewel ze met hun 300 ­miljoen views niet onderdoen voor de populairste vloggers, kunnen ze nog niet met pensioen.

"We werken met kleine marges. YouTubeviews leveren maar heel weinig op en de kosten voor al die liedjes en video's zijn ook niet gering. Ach, we kunnen er goed van leven, hoor," zegt Van der Plas. "Maar een Tesla zou ik wel leuk vinden," vult Dubbeldam aan.

Bovendien, zeggen ze allebei, is geld niet het allerbelangrijkste. "In 2009 stonden we voor de keuze om het ­bedrijf uit te breiden, maar dat hebben we bewust niet gedaan. We hoeven geen Studio 100 of K3 te worden, of uit te groeien tot wat Woezel & Pip nu is. We doen nu wat we het allerleukste vinden en waar we goed in zijn: kinderliedjes schrijven. En daar zijn we nog lang niet klaar mee," zegt Van der Plas.

En ook Tsjoe Tsjoe Wa zijn ze nog steeds niet beu. Ze ­vinden het mooi als het ergens ter wereld opduikt; ­alleen al op YouTube zijn 40.000 filmpjes te vinden van mensen die op hun liedje dansen. "Heel veel artiesten ­haten hun signature song, wij vinden het nog steeds leuk", zegt Van der Plas. "Waarschijnlijk hebben we gewoon een kinderlijke geest."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden