PlusKlassieker

Het seksuele leven van Catherine M.

Welke moderne klassiekers moet je als literatuurminnend wereldburger hebben gelezen? Dieuwertje Mertens maakt een selectie. Deze week Het seksuele leven van Catherine M. uit 2001, van de Franse Catherine Millet (1948).

Dieuwertje Mertens
null Beeld De Bezige Bij
Beeld De Bezige Bij

Waar gaat de roman over?

Catherine M., hoofdredacteur van het kunsttijdschrift Art Press, beschrijft in deze confessionele memoir haar seksuele leven. Als kind had ze al een obsessie met tellen: hoeveel mannen kon ze ‘redelijkerwijs’ hebben? Aan liefdesrelaties of monogamie heeft ze geen behoefte. Ze wil gewoon met zoveel mogelijk mannen naar bed. Daartoe bezoekt ze seksfeesten, clubs en afwerkplekken. Ze is zelfbewust en denkt na over gevoelens als schaamte, maar wekt de indruk verder emotioneel onaangedaan te zijn over haar avonturen. Terugkijkend op een seksfeest in Bois de Boulogne schrijft ze: ‘Eigenlijk paste de onnadrukkelijke, haast onverschillige toeschietelijkheid waarmee ik tijdens de seks omgeven was, heel goed bij de extreem jonge vrouw die ik was, met mijn onbeholpenheid in de omgang met anderen.’

Waarom zou je Het seksuele leven lezen?

Hoewel de titel anders doet vermoeden, heeft Het seksuele leven van Catherine M. weinig met porno te maken. Millet beschrijft de seksuele handelingen op klinische wijze, losgezongen van de gevoelens die ze eventueel oproepen – op een beurs gevoel in het kruis na. De stilistisch begaafde roman roept vragen op over de seksistische opvattingen over de verschillen tussen mannen en vrouwen op het gebied van seksbeleving. Een feministische roman is het niet: de vertelster beschrijft meermaals hoe passief ze is. Millet bereikt door het repetitieve karakter bijna hetzelfde afstompende effect als Markies de Sade, hoewel zijn seksuele fantasieën uitbundiger en wreder waren.

Wie is het opmerkelijkste personage?

Is Catherine M. beschadigd of beleeft ze gewoon er gewoon veel plezier aan om veel mannen in alle lichaamsopeningen te ontvangen? Haar drijfveer lijkt eerder nieuwsgierigheid dan plezier. Is ze een ware libertijn? Toch lijkt het er ook op dat Catherine M. te biecht gaat. Waarom?

Hoe werd het boek ontvangen?

De Franse literatuurcriticus Bernard Pivot prees het boek de hemel in: “Een klassieker,” oordeelde hij.

Wie liet zich erdoor inspireren?

Tegelijk met dit boek verscheen het fotoboek Het verhaal van Catherine M. van Millets man, schrijver en fotograaf Jacques Henric, met naaktfoto’s van Catherine Millet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden