Plus

Het Rembrandthuis toont straks ook het hier en nu

Het Rembrandthuis wil structureler aandacht besteden aan moderne en hedendaagse kunst. Als voorproefje is nu een selectie te zien van aangekocht werk op papier.

Plassende vrouw, Marlene Dumas (1996). Beeld René Gerritsen

Het tentoonstellingsbeleid van musea voor oudere kunst richt zich steeds vaker ook op de moderne en hedendaagse kunst. En met succes. David Hockney in het Van Gogh Museum trok onlangs 357.000 bezoekers en ook in het Rijksmuseum vallen de tentoonstellingen in de smaak, zoals nu met beelden van Louise Bourgeois

Het Rembrandthuis heeft ook af en toe uitstapjes gemaakt naar het hier en nu. Zo was er twee jaar geleden een spraakmakende tentoonstelling van de Engelse kunstenaar Glenn Brown, die schilderijen en grafiek heeft gemaakt die zijn gebaseerd op Rembrandts werk. Sommige werken waren opgebouwd met ouderwetse, kalligrafische penseelstreken, voor andere tekende hij op een iPad.

Het museum wil in de toekomst structureler aandacht besteden aan moderne en hedendaagse kunst. Als voorproefje is nu een selectie te zien van werk op papier dat het Rembrandhuis door de jaren heen heeft gekocht. Het museum in het voormalig woonhuis en atelier van Rembrandt verzamelt ook grafiek. Deze collectie omvat inmiddels ruim vierduizend prenten.

Vluchtige lijntjes

Tijdgenoten van Rembrandt wilden zich al meten met Rembrandt. Ze namen onderwerpen van Rembrandt over en probeerden zijn typerende licht-donkereffecten in grafiek na te doen. Picasso tekende een geestig, karikaturaal portret van de Hollandse meester. Zijn kop met baret en veer is opgezet in vluchtige, krullende lijntjes.

In La convalescente beeldde Édouard Manet zijn echtgenote af die ziek op bed ligt. Er zijn sterke gelijkenissen met de manier waarop Rembrandt zijn vrouw Saskia weergaf. De expressie van de vrouw en Manets manier van tekenen worden gezien als een eerbetoon aan Rembrandt.

Mevrouw Vlek, Aat Veldhoen (1964). Beeld -

In 1964 tekende de vorig jaar overleden Aat Veldhoen zijn buurvrouw, mevrouw Vlek, de vrouw van de groenteboer. Ze poseert naakt voor de kunstenaar, zonder gêne voor de rimpels en plooien die horen bij haar leeftijd. Rembrandt was daarin een voorbeeld, want de zeventiende-eeuwse meester stond bekend om zijn realistische, ongeïdealiseerde weergave van het menselijk lichaam.

Bij dat realisme hoorde ook plassen en poepen. Marlene Dumas liet zich inspireren door het schaamteloze karakter van Rembrandts Plassende boerenvrouw en maakte in 1996 een litho van een vrouwelijke figuur die wijdbeens staat te urineren.

Er zijn mooie bladen grafiek op de tentoonstelling te zien, al laat de manier waarop deze gepresenteerd worden te wensen over. De tentoonstelling in het Rembrandthuis is ingedeeld in thema’s als het zelfportret, koppen of de natuur, waarbij een werk van Rembrandt steeds het beginpunt vormt voor bladen van latere kunstenaars. De vormgeving van de tentoonstelling is zeer nadrukkelijk aanwezig. Wanden zijn in knallende kleuren geschilderd en de prent van Rembrandt die het startpunt vormt van elke sectie, is daarnaast ook nog eens gigantisch uitvergroot op de muur weergegeven.

Schaarse informatie

Het museum spreekt van een ‘spannende en hedendaagse vormgeving’, maar er is niets spannends en hedendaags aan. De beeldende kracht van de prenten slaat volkomen dood door dit vormgevingsgeweld.

Jammer is ook dat een tentoonstelling over de museumcollectie nauwelijks informatie geeft over de verzamelgeschiedenis van het museum. Er wordt wel ergens vermeld dat de meeste moderne en hedendaagse kunst na 1990 is aangekocht, maar hoe dat precies zit, blijft vaag.

Rembrandt en drie vrouwenhoofden, Pablo Picasso (1934). Beeld René Gerritsen

Wat wel over de werken op papier wordt vermeld, is vaak oppervlakkig of slordig. Eerdergenoemde prent van Picasso wordt rond 1630 gedateerd, terwijl dat 1934 moet zijn. Er wordt melding gemaakt van de Genuese kunstenaar Baldessari Castiglione, terwijl Giovanni Benedetto Castiglione wordt bedoeld.

Het is mooi dat het Rembrandthuis in de toekomst structureler aandacht wil besteden aan moderne en hedendaagse kunst, maar met deze tentoonstelling laat het museum zien dat het dit aandachtsgebied nog niet erg serieus neemt.

Inspired by Rembrandt: 100 jaar ­verzamelen, t/m 1 september in Museum Het Rembrandthuis, Jodenbreestraat 4.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden