PlusSerierecensie

Het probleem van White Lines: de karakters zijn onsympathiek

Marta Milans als Kika Calafat en Daniel Mays als Marcus. Beeld Netflix

Een man in een Hawaïshirt die in blinde paniek zijn hond uit het zwembad vist en probeert te reanimeren, omdat het arme beest aan een overdosis dreigt te overlijden. We zijn nog geen twintig minuten bezig in de Netflixserie White Lines en de situatie dreigt al gierend uit de klauwen te lopen. 

White Lines is dan ook een combi van een whodunnit en een comedy caper.  Het slachtoffer van de moord is Axel Collins, een jonge dj uit Manchester die in de jaren negentig met drie vrienden naar Ibiza is vertrokken om het daar te maken. Zijn lichaam wordt ruim twintig jaar later gevonden op het land van Ibiza’s meeste beruchte misdaadfamilie. 

Omdat de politie weinig interesse toont in de vondst, besluit Axels zusje Zoë naar Ibiza te reizen om erachter te komen wie hem heeft vermoord. Zo komt ze terecht in een hedonistische wereld die je kunt verwachten als je alle clichés over het eiland in een machine dondert en de schijven vervolgens volledig in het rood draait. 

Wilde feestjes vol drugs en seks en met allerlei kleurrijke figuren bij wie allemaal wel een steekje los zit; loser-drugsdealers, Oost-Europese criminelen, stoere uitsmijters met een klein hartje, veertigers met een midlifecrisis, ex-junkies die zichzelf hervonden hebben in Indiase spiritualiteit – we komen ze allemaal tegen.

Tijdens haar verblijf op het eiland komt de keurig getrouwde bibliothecaresse Zoë in allerlei avonturen terecht. Zo wordt het niet alleen een zoektocht naar de moordenaar van haar broer maar ook naar – hoe kan het ook anders op Ibiza – zichzelf. Want was de nu zo voorzichtige en preutse Zoë voor de dood van haar geliefde broer niet een totaal ander meisje?

Flashbacks

Tegelijkertijd zien we in flashbacks hoe broer Alex twintig jaar geleden zijn imperium en bijbehorende faam weet op te bouwen op het feesteiland en daarbij meer vijanden dan vrienden maakt.

White Lines is bedacht en geschreven door Álex Pina, bekend van de veelgeprezen bankroofserie La Casa de Papel. Dan weet je dat je als kijker een hoop onverwachte wendingen en verrassingen kunt verwachten. 

Het probleem van White Lines is echter dat alle karakters weinig sympathiek zijn en dat je als kijker hun beslissingen geregeld totaal niet begrijpt. Vooral Zoë, een paniekerige zeur die niet weet wat ze wil, werkt op de zenuwen.

Fijne soundtrack

Dit alles heeft tot gevolg dat het je als kijker eigenlijk niet zoveel kan schelen wat er met iedereen gebeurd, hoe verrassend de gebeurtenissen ook zijn. Het verhaal is daardoor niet meer dan vermakelijk – een week later kun je het bijna niet meer navertellen.

Blijft over een fijne soundtrack. Die gaat werkelijk alle kanten op, van Britse nineties-hits van The Happy Mondays, Radiohead en Primal Scream naar de Gypsy Kings en Willie Nelson tot dancekrakers van Alan Fitzpatrick en Frankie Knuckles. Onze eigen Tom Holkenborg verzorgt de titeltrack. 

Als je dan met geknepen ogen kijkt naar de beelden van zwemmende mensen, witte stranden en blauwe zeeën, zie je tenminste nog een flard van het Ibiza waar je als liefhebber dan nog wel naar toe zou willen.

Serie White Lines

Regie Nick Hamm, Luis Prieto

Met Laura Haddock, Nuno Lopes, Marta Milans

Te zien op Netflix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden