PlusTheaterrecensie

Het prikkelende Crispr is het eerste deel van een vierluik over de levenscyclus van de posthumane mens

Het begint met water dat de vloer op stroomt. Vervolgens een luid kloppen en dan een lichaam dat het toneel op schuift en onhandig begint te bewegen. In Crispr toont theatermaker Davy Pieters de geboorte van een nieuwe mens.

Elise van Dam
In Crispr tasten de performers de grenzen en mogelijkheden van het lichamelijke af in scènes tussen mime en dans. Beeld Sjoerd Derine
In Crispr tasten de performers de grenzen en mogelijkheden van het lichamelijke af in scènes tussen mime en dans.Beeld Sjoerd Derine

Het werk van Davy Pieters is beeldend en vaak woordeloos en onderzoekt de relatie tussen mens en technologie. Met Crispr werpt ze een blik in een toekomst waarin de mens een stap heeft gezet in het posthumanisme. De titel verwijst naar de gentechnologie Crispr-Cas9, waarmee heel gericht ingrepen kunnen worden gedaan in dna. Potentieel wordt met die technologie de mens maakbaar. Van oogkleur tot wiskundig inzicht.

Het is een concept dat dystopie schreeuwt. Maar hoewel de betonachtige, duistere ruimte die Pieters creëert onheilspellend is, gedragen door het zintuiglijke geluidsontwerp van Jimi Zoet en lichtontwerp van Varja Klosse, kruipt er dankzij de vernuftige opbouw steeds meer licht in de toon van de voorstelling.

Aanstekelijke nieuwsgierigheid

In scènes tussen mime en dans in tasten de performers de grenzen en mogelijkheden van het lichamelijke af. En met elke scène beweegt de voorstelling dichter naar de essentie van kind-zijn. Binnen het technologische concept focust Crispr op de kern van menselijkheid die ook in die maakbare mens overeind blijft. Emoties, en hoe je daar uitdrukking aan geeft, sociaal gewenst gedrag waarmee we onszelf ook nu al in zekere zin programmeren.

Maar vooral nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid naar het eigen lichaam, met al die texturen en scharnierpunten. De zwaarte van een voet die in een plas water stampt en de zwevende lichtheid van diezelfde voet rennend. Nieuwsgierigheid ook naar de ander, die een optelsom is van dezelfde bestanddelen, en toch zo van je verschilt.

En die nieuwsgierigheid werkt aanstekelijk. Crispr is het eerste deel van een vierluik dat de levenscyclus van de posthumane mens zal omvatten. Dit eerste deel maakt benieuwd naar hoe deze nieuwe mens zal opgroeien.

Theater

Crispr
Door Theater Rotterdam, Davy Pieters
Gezien 17/3 Frascati
Te zien tournee t/m 2/4

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden