PlusMuziekrecensie

Het nieuwe album van The Weeknd komt niet boven de middelmaat uit

Met twee tracks op meer dan een miljard streams op Spotify is The Weeknd (Abel Tesfaye, 30) zonder meer een van de grootste stemmen van zijn generatie. Die twee wereldhits (Can’t Feel My Face en Starboy) kregen afgelopen winter gezelschap van Blinding Lights, de eerste hors d’oeuvre van The Weeknds vierde album After Hours.

Blinding Lights klinkt als een vervolg op beide successongs: een funky discoritme, verleidelijk zoemende synthesizers, een aanstekelijke refrein en natuurlijk die honingzoete stem waarmee Tesfaye zelfs het blikkerigste wegwerpliedje nog aanlokkelijk kan laten klinken.

De eerste helft van After Hours klinkt als een verzameling B-kantjes. Het is een lange aanloop van vrij inwisselbare jarentachtigbeats, bloedeloze synths en een loeiende stemvervormer. Alleen Scared to Live met zijn bliepende sample van Elton Johns Your Song laat de luisteraar even opveren. Verder klinkt de ballad als het overschot van een jarentachtig­album van Phil Collins.

Het duurt tot die andere single, Heartless, voor het album opbloeit. In Your Eyes, dat zelfs een ouderwetse saxofoonsolo bevat, blijkt vervolgens een heerlijke r&b-glijer. En Save Your Tears zou uit het oeuvre van A-ha kunnen komen. Fijn, maar te weinig om After Hours als geheel boven de middelmaat uit te tillen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden