PlusDansrecensie

Het menselijk lichaam als metafoor voor het leven: Julidans opent met ‘Larsen C’

Voorstelling 'Larsen C', van Christos Papadopoulos, te zien tijdens Julidans  (2-16/7, diverse locaties). Beeld Pinelopi Gerasimou
Voorstelling 'Larsen C', van Christos Papadopoulos, te zien tijdens Julidans (2-16/7, diverse locaties).Beeld Pinelopi Gerasimou

Zaterdag gaat het festival Julidans van start. Christos Papadopoulos bijt het spits af met een choreografie genoemd naar een afbrokkelende ijsberg: Larsen C. ‘Veranderingen om ons heen merken we vaak niet op.’

Jacq. Algra

“Het is heerlijk om weer in Amsterdam te zijn,” zegt choreograaf Christos Papadopoulos. “Ik heb hier jaren geleden de School voor Nieuwe Dansontwikkeling doorlopen en voel me nog steeds thuis in deze stad.”

Papadopoulos koos voor een dansopleiding nadat hij in Griekenland theater en politieke wetenschappen had gestudeerd. Met zijn choreografendiploma op zak keerde hij terug naar Athene, waar hij onder andere meewerkte aan de openings- en sluitingsceremonie van de Olympische Spelen. Zeven jaar geleden richtte hij zijn eigen gezelschap op: Leon and Wolf Dance Company.

Evoluerende gemoedstoestand

“De eerste producties maakte ik helemaal zonder steun. Vanaf Ion (de voorstelling was ook op Julidans te zien, net als voorganger Elvedon, red.) haakte de Onassis Stichting aan, waarna diverse buitenlandse partners volgden.”

Larsen C maakte Papadopoulos tijdens residenties in Frankrijk en Italië. De voorstelling ging vorig najaar in Parijs in première. De nieuwe creatie draagt de naam van een tienduizend jaar oude ijsberg, die sinds een paar jaar steeds verder uit elkaar valt. De choreografie voor zes dansers met speciaal ervoor gecomponeerde muziek van Giorgos Poulios, draait om de mens, die de keuze heeft zich in te voegen in de ritmiek van de omgeving, of ertegenin te gaan.

Papadopoulos: “Als er iets in onze omgeving verandert, merken we het vaak niet op. Denk bijvoorbeeld aan het verstrijken van het licht gedurende een dag. Je neemt het niet bewust waar en ineens is het donker.”

“Hetzelfde geldt voor het lichaam: daarin veranderen in de loop der tijd ook dingen, waardoor je langzaamaan anders gaat bewegen. In Larsen C wil ik dansers en publiek in een superalerte staat krijgen door telkens dingen in de muziek, het licht, decor en de choreografie te veranderen. Waar ik naar zoek is een fluïde atmosfeer en een voortdurend evoluerende gemoedstoestand.”

Water en vogels

Ritme en non-stop beweging zijn de sleutelwoorden in Papadopoulos’ werk dat abstracte formaties dansers presenteert: als een zee met onophoudelijk stromend water (in Elvedon), als een vlucht vogels of verzameling ionen (Ion), als een schuivend ijslandschap (Larsen C). Wat eraan ten grondslag ligt, is een visie op het menselijk lichaam als metafoor voor het leven.

Papadopoulos start de repetities met bewegingsmateriaal dat hij in de maanden ervoor in zijn eentje in de studio heeft ontwikkeld. Zodra de dansers zich die bewegingen eigen maken, mogen ze op allerlei manieren transformeren.

“Mijn methode is: veel doen, blijven herhalen, dingen vanuit het lichaam laten gebeuren. Niet zoals met acteurs, die in de studio altijd heel veel vragen stellen en over alles eerst uitgebreid willen praten. Verbeeldingskracht is voor mij belangrijk en deze keer is die gevoed door eigenschappen van een ijsberg: een klein deel zichtbaar, het grootste volume omgeven door water, standvastig rechtop, maar continu transformerend.”

Synchroon bewegen

“Deze dansers zijn geweldig. Wat voor mij telt, is dat ze allemaal verschillend zijn. Tijdens het creatieproces komt ieders individualiteit steeds meer naar boven. Soms vraagt er weleens een als we aan de gezamenlijke patronen werken: ‘Waarom mag ik niks zelf bepalen?’ Als we dan doorgaan, ontdekken ze toch hun eigen vrijheid.”

“Zelf heb ik natuurlijk altijd wel een soort verhaallijn in mijn achterhoofd: van het individu, naar de groep, naar het ‘goddelijke’ slash spirituele. Dat is mijn politieke statement: het samenwerken met autonome individuen die uiteindelijk synchroon met elkaar meebewegen.”

“Synchroniciteit betekent niet: elkaars bewegingen kopiëren. Het betekent: naar elkaar kijken, elkaar aanvoelen en begrijpen. Heel alert zijn, hyperbewust, en je tegelijk laten beïnvloeden door de ander naast je. Ik vind dat westers theater vaak veel te veel focust op persoonlijk drama. Wat ik wil laten zien, is hoe je je als mens bewust kunt zijn van je omgeving. Ik ben op zoek naar manieren om soepel door de tijd en ruimte te bewegen. In connectie met alles en iedereen om je heen.”

Larsen C, Christos Papadopoulos / Leon and Wolf Dance Company: 2 & 3 juli ITA – Julidans (2-16/7 op diverse locaties)

Ook op Julidans

Mos / Ioanna Paraskevopoulou (4 & 5 juli, Melkweg)

Twee dansers die te zien zijn in Larsen C van Christos Papadopoulos staan samen op het toneel in Mos: Ioanna Paraskevopoulou en Georgios Kotsifakis. Hun choreografie vloeit voort uit manipulatie van objecten waarmee ze ter plekke geluiden genereren. Met dank aan Monthy Pythons The Holy Grail, waarin twee tegen elkaar klikkende halve kokosnoten een paard laten galopperen.

Ginkgo / Nicole Beutler (8 & 9 juli, ITA)

In dit eerste deel van Beutlers nieuwe trilogie Rituals of Transformation banen dansers zich een weg door de berg lampen, wasmanden en petflessen die de mens achteloos heeft weggegooid. Ze worden begeleid door componist Gary Shepherd, thereminspeler Dorit Chrysler en het koor Consensus Vocalis. Gaat er binnenkort iets veranderen?

WhyNot: Off Venue / Reza Mirabi, Simon Bus e.a. (2 & 3 juli, diverse locaties in Amsterdam-West)

Marjolein Vogels danst mee in Ginkgo en organiseert samen met Daisy Benz onder de naam WhyNot ook een aantal routes door de stad langs bijzondere locaties. Daar zijn performances te zien van onder anderen Reza Mirabi en Simon Bus. Inspiratiebron vormt het oeuvre van Trisha Brown, die in de jaren zeventig postmoderne dans presenteerde op New Yorkse daken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden