null Beeld Artur Krynicki
Beeld Artur Krynicki

Het leed van anderen is niet het leed van Rutte. Zolang u maar VVD stemt

PlusTinkebell

Goh. En inééns kan het gewoon. Roep een paar keer ‘Ruttedoctrine’ of ‘aftreden’ en binnen vier maanden gaat er 30.000 euro (veel te weinig, maar soit) naar alle gedupeerden van de toeslagenaffaire. Inderdaad, dat is belastinggeld waar schade door racistisch kapotmaak­beleid mee wordt afgekocht om de gemoederen snel te bedaren. En na de feestdagen, zodra alle boosheid een beetje is weggezakt, zal dan heus gesproken worden over de eventuele politieke gevolgen. Eventueel, want je hoort het frame nu al opduiken: ‘Het heeft toch geen zin, zo’n kabinet dat valt of een minister-president die zijn ontslag indient. Bovendien, wie moet anders alle problemen oplossen? Zeker in coronatijd.’

Renske Leijten was hier heel helder over afgelopen zondag in Buitenhof. “De veroorzaker van problemen gaat je problemen niet oplossen.”

Voor de duidelijkheid: die problemen, dat zijn een tot op het bot ziek ministerie en bewindspersonen die tot op de dag van vandaag elke poging van Renske Leijten en Pieter Omtzigt om de onderste steen boven te krijgen proberen te dwarsbomen. Dat is een minister-president die met neptranen veinst niks te hebben geweten. Totaal verwoeste levens, mensen die uit hun huizen zijn gezet, scheidingen, zelfdodingen, PTSS en grove ondermijning van de democratische rechtstaat.

Wie denkt dat onder Rutte ook maar íets van al deze ellende systematisch zal worden opgelost, heeft de afgelopen tien jaar liggen slapen. Bovendien is er, zodra onomstotelijk wordt vastgesteld dat mensen ongekend onrecht is aangedaan door politiek falen, maar één juiste respons. Namelijk dat een voltallig kabinet direct zijn ontslag indient. Zonder discussie. Met het hoofd vol schaamte naar de grond gekeerd.

Ach, en was dit het maar. Ik denk nu bijvoorbeeld aan Nadia, een jonge moeder met intens verdriet. Ze zit met de kerstdagen voor het vierde jaar op rij thuis zonder haar zesjarige dochter. Die dochter, Insiya, werd in opdracht van haar vader op 29 september 2016 met geweld ontvoerd en meegenomen naar India. Daar wordt ze gevangen gehouden en bewaakt door bewapende mannen. De rechter veroordeelde deze vader en zijn handlangers tot forse gevangenisstraffen en een boete. Maar in India lijkt hij onschendbaar en ondanks dat het ministerie van Buitenlandse Zaken bijvoorbeeld in de ontvoeringszaak van Arjan van Erkel heeft geholpen om hem veilig thuis te krijgen en zelfs zijn best doet om Nederlandse gedetineerden vanuit het buitenland naar Nederland te krijgen, gebeurt hier helemaal niets. Al vier jaar niet. Ondanks de brede roep vanuit heel Den Haag om álles te doen om het meisje thuis te krijgen. Behalve, en daar zie ik overeenkomsten in totaal gebrek aan invoelend vermogen, van Rutte. Die verroert zich niet. Geen woord. Niets.

Want het leed van anderen, dat is niet zíjn leed. Zolang u maar VVD stemt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden