PlusAchtergrond

Het kleine leven, ingekleurd: een geestig verteld kleurboek voor volwassenen

Gekluisterd aan huis – en tuin! – en door afstand van elkaar gescheiden, maakten kunstenares Marly Hendricks en schrijfster Nicolien Mizee een ‘kleurboek voor volwassenen’ met een sinistere twist.

Marly Hendricks legde tijdens de lockdown de directe omgeving in haar ‘Franse paradijsje’ nauwgezet vast.Beeld Marly Hendricks

Een klein leven, dat is waartoe ze zich de afgelopen maanden zoals zovelen beperkt zagen. En zoals bij zovelen gebeurde, werden ze daardoor opmerkzamer op hun directe omgeving.

De Amsterdamse kunstenares en illustrator Marly Hendricks verbleef in Frankrijk toen daar de lockdown van kracht werd, midden in de natuur. Toen ze vanuit haar isolement twee tekeningen opstuurde naar haar vriendin, auteur Nicolien Mizee – aan huis en tuin gekluisterd in Haarlem, raadde die haar aan om elke dag een tekening te maken en het project Het kleine leven te noemen.

Tweestemmige tekst

Hendricks begon haar directe omgeving nauwgezet vast te leggen, wat resulteerde in een bijzondere kleurboek met bloemen en planten en de bijbehorende vlinders en insecten en kleine zoogdieren. Mizee, auteur van onder meer de succesvolle roman Moord op de Moestuin, voorzag de prenten van een tweestemmige tekst.

Ze voert twee oude vriendinnen op, die elkaar lang uit het oog waren verloren. De ene is weduwe, na de dood van haar man toebedeeld met een ‘lekker sappig tonnetje’. Ze komt op bezoek in het Franse ‘paradijs’ van de ander – een stuk minder paradijselijk nu haar man ervandoor is gegaan met de kassajuffrouw van de bouwmarkt.

Mizee sprenkelt de natuur door de tekst en zo leren we dat je merels moet koesteren. ‘Dan maar geen druivenoogst. Je moet het zo zien: door druiven te kweken, lok je merels in je tuin. Die gaan dan hemels voor je zingen. Druiven kun je in de supermarkt krijgen, maar merels niet.’

En: ‘Klimop is een mirakel. De boom waar hij omheen groeit, heeft er geen last van, want klimop is geen parasiet. En het mooie van klimop is dat hij zo eigengereid is, hij doet alles op zijn eigen manier.’

Minstens zo geestig is het verhaal dat ontrolt in de iets meer dan zestig pagina’s die het boek telt na aankomst van het bezoek. Meteen al raak: ‘Wat ben je laat! Kon je het niet meer vinden, na al die jaren? Of durf je nog altijd niet harder dan tachtig op de snelweg?’

Zelfgestookte likeur

De bezoekster treft de Franse tuin in staat van verwildering. Sinds haar man voor ‘dat kreng’ heeft gekozen, kan haar vriendin de natuur niet meer bedwingen. De distel woekert, de braam, de brandnetels.

De gastvrouw zelf overigens ook: ‘Nee, ik scheer me niet meer, oksels niet, benen niet.’ Aan koken doet ze ook niet meer, bloemen en planten worden rauw uit de tuin op een bordje geschikt. Gelukkig is er een stoofpot van thuis meegebracht en wordt de zelfgestookte likeur van madame ­Monique veelvuldig bijgeschonken. ‘In een wijnglas? Ja, dat kan ook natuurlijk.’

Te midden van bloemen, planten, vlinders en bijen en prenten van beeldige Franse tuinterrasjes en interieurs werkt Mizee toe naar een contrasterende, sinistere twist. Met een fijne bijrol voor dollekervel en vingerhoedskruid (waarvan ‘prachtige thee’ valt te trekken.)

Nu nog inkleuren.

Marly Hendricks & Nicolien Mizee: Het kleine leven, ingekleurd. Nijgh & Van Ditmar, €15. Verschijnt 20/10

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden