Plus

Het is nog steeds aangenaam dwalen in het Grote Dierenbos

Na de bioscoopfilm van De Fabeltjeskrant heeft Netflix nu nieuwe afleveringen van de serie online. Leuk voor kinderen van nu én van toen, ontdekt verslaggever Jeroen Schmale.

De Netflixafleveringen zijn geënt op de bioscoopfilm van vorig jaar Beeld Dutch FilmWorks

Opvoeden is: streng zijn als het moet, soepel als het kan en dan vooral wanneer het je als ouder goed uitkomt. Dus als Netflix aan het begin van de meivakantie vier nieuwe afleveringen van de Fabeltjeskrant online zet, vergeet deze 36-jarige vader van Emi (9), Stijn (8) en Ise (6) direct alle afspraken over schermtijd en binge­kijken we De Fabeltjeskrant.

En het is heerlijk. Misschien nog meer dan alle idolen die later aan de muur van mijn jongenskamer ­hingen, zijn Bor de Wolf, Juffrouw Ooievaar, Ed en Willem Bever en ­natuurlijk Meneer De Uil de echte helden uit mijn jeugd.

Dankzij YouTube heb ik de kinderen eerder kennis laten maken met de televisiejuwelen uit mijn jeugd. Maar eerlijk is eerlijk: bij oude afleveringen van Telekids, Dommel en Villa Achterwerk verslapt hun aandacht snel: te traag, te saai en te slecht beeld.

Tempo
Nee, dan De Fabeltjeskrant. De Netflixafleveringen zijn geënt op de bioscoopfilm die vorig jaar draaide en waarin het Grote Dierenbos en zijn ­inwoners met 3D-technieken zijn opgefrist. Er zit meer tempo in de avonturen van de dieren, die uiteraard zo onschuldig blijven als maar kan.

"Dat is al zo'n verschil met veel kinderprogramma's van nu," zegt cabaretier Richard Groenendijk, die net als in de bioscoopfilm de stemmen van de ijverige en vindingrijke Ed en Willem Bever voor zijn rekening neemt.

"Al dat gegil en gekrijs, zo veel prikkels, mijn hemel. Nee, niet bij De Fabeltjeskrant. In de eerste aflevering wordt het hele dierenrijk uitgenodigd voor een feestje, maar is de uitnodiging voor Bor de Wolf kwijt. En in de laatste uitzending wil Stoffel de Schildpad leren vliegen. Dat is niet bepaald de verhaallijn van The Exorcist, toch?"

Eendrachtig
Meneer De Uil knipoogt nog altijd, Bor de Wolf gebruikt nog steeds het woord helegaar in plaats van helemaal, Chico Lama praat ook in 2019 in een charmante mix van Nederlands en Spaans en Juffrouw Ooievaar (met de originele stem van Elsje Scherjon) kibbelt nog voortdurend met Meneer de Raaf.

Moraal van elk verhaal: ­ondanks hun verschillen werken de dieren in het Grote Dierenbos wel eendrachtig samen en is iedereen aan het eind van het liedje gelijk.

Wat mij als zesjarige uiteraard niet opviel, maar dertig jaar later wel: de flink aangezette clichés over Rotterdammers en Amsterdammers. De Fabeltjeskrant werd geschreven door de Rotterdammer Leen Valkenier en zie: de gebroeders Bever (met hun Rotterdamse accent) stropen in elke situatie hun mouwen op en gaan aan de slag, terwijl de 'Amsterdammer' Gerrit de Postduif maar praat en praat en praat en vrijwel niets uitvoert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden