PlusMuziekrecensie

Het is geen hoogstaande poëzie, maar niemand doet Boef dit na

Eindelijk verscheen vorige week Allemaal Een Droom, het tweede album van Boef (27, echte naam Sofiane Boussaadia). De razend populaire rapper vestigde direct een nieuw record: binnen 24 uur scoorde hij bijna vijf miljoen Spotifystreams. En hij belandde ook nog eens op nummer 20 van de meest gestreamde artiesten wereldwijd.

Nou is Allemaal Een Droom ook een geweldig album, een palet met uiteenlopende nummers. Op Treinstation toont Boef zich kwetsbaar over zijn overleden pleegmoeder (‘Ik heb een moeder in Parijs/ ook een moeder in de kist/ Dus een moeder maak ik blij, maar ook een moeder die ik mis’). Met Tout est Bon levert hij een aanstekelijke zomerhit af en op Kort Lontje bewijst hij een fenomenale rapper te zijn.

Boefs kracht schuilt vooral in de woordspelingen. De ene keer zijn ze grappig, dan weer flauw, maar altijd heel origineel. ‘Ik vraag alleen een beetje ruimte/ want ik heb het in mijn mars.’ Of: ‘Elke plaat is goud, maar dat komt door de koper.’ En: ‘Mijn zakken zitten voller dan gevangenissen/ Ik heb zo veel pasjes dat dansers schrikken.’

Het is geen hoogstaande poëzie, maar de punchlines van Boef gaan niet alleen om de vorm. In elk nummer vormen al die woordspelingen een coherent en inhoudelijk verhaal. En dat doet niemand hem na.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden