PlusDe erelijst

Het invloedrijke debuut van The Band klinkt eigenlijk heel ‘normaal’

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek, die het waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Music from Big Pink van The Band.

Music from Big Pink van The Band.

In 1968 verschijnt Music from Big Pink, het debuutalbum van The Band. De plaat wordt opgenomen in een huis dat vanwege zijn roze kleur Big Pink wordt genoemd.

Terug in de tijd

In het dorp West Saugerties in de staat New York delen de leden van The Band een huis met Bob Dylan, die zij begeleiden op zijn geruchtmakende eerste ‘elektrische’ tournee in 1966. In de kelder van dat huis werken ze aan nieuw materiaal.

Maar de mannen van The Band werken er ook aan eigen muziek. Dylan steunt het idee om zonder hem een plaat uit te brengen van harte en maakt het schilderij dat op de hoes staat.

Muziek van de keldersessies van Dylan met The Band belandt op illegale, of zoals dat dan heet ‘witte’ platen; pas in 1975 is er een officiële release in de vorm van de dubbelelpee The Basement Tapes.

Waarom nu herbeluisteren?

In 1968 was het niet gauw gek genoeg, maar wat bij herbeluistering van Music from Big Pink vooral opvalt, is hoe ‘normaal’ de muziek op de plaat klinkt. The Band, vijf mannetjes die er met hun pakken en hoeden bijna vooroorlogs uitzagen, moest niets hebben van de psychedelische experimenten van die tijd. De muziek op hun debuutalbum klinkt daardoor behalve aards en simpel vooral ook heel Amerikaans – zo Amerikaans zelfs dat het maar nauwelijks voor te stellen is dat bijna alle leden van de groep niet uit de Verenigde Staten, maar uit Canada kwamen. Dat ze om beurten de leadzang voor hun rekening namen, zorgt voor een aangename afwisseling.

Een gigantisch verkoopsucces was Music from Big Pink niet, heel invloedrijk wel. Rootsrock werd de muziek van The Band lang genoemd, tegenwoordig geldt die mix van oergenres als folk, blues, country en gospel als het startpunt van het americana-genre. Het bijna majestueus klinkende The Weight blijft het sterkste nummer van de plaat, maar door merg en been gaand mooi is ook de uitvoering van het door Dylan geschreven I Shall be Released.

Verder luisteren?

Ook de platen die The Band later uitbracht zijn meestal zo mooi. Ze staan allemaal op Spotify. Daarnaast is vanaf 20 augustus in de Nederlandse bioscopen Once Were Brothers te zien, een documentaire over The Band.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden