Ter Plekke

Het filmfestival van Cannes verslaan is ‘groot feest, maar snoeihard werken’

Dinsdag is de 75ste editie van het filmfestival van Cannes van start gegaan. Duizenden journalisten en filmliefhebbers verzamelen zich daar voor de wereldpremières van topfilms. Jan Pieter Ekker, chef kunst van Het Parool, is ter plekke.

Denise van der Bij
Jan Pieter Ekker op de rode loper in Cannes.  Beeld Jan Pieter Ekker
Jan Pieter Ekker op de rode loper in Cannes.Beeld Jan Pieter Ekker

Het is de 75e editie van het filmfestival, jij bent inmiddels ook al 21 keer geweest. Wat is voor jou de belangrijkste reden om Cannes te bezoeken?

“Je bent na een bezoek bijna in een keer klaar voor de rest van het jaar. Vooral voor de films waar ik het meest van houd, de films die je in filmhuizen ziet. Als ik aan het einde van het jaar een lijstje maak met mijn top 10, dan zijn vijf of zes films daarvan in Cannes in première gegaan.

“Je kunt in Cannes ook veel regisseurs spreken. Vroeger was dit nog weleens een-op-een, maar dat wordt de laatste jaren steeds ingewikkelder. Er komen vierduizend journalisten en bijna alles gebeurt in groepjes. Het is daardoor moeilijker om met goede interviews uit Cannes te komen, maar het lukt wel. Al helemaal als je niet alleen maar focust op de allergrootste titels, maar ook op de nieuwe, talentvolle regisseurs van de toekomst.”

Heb je daar een goed voorbeeld van?

“Een paar jaar geleden was de Vlaamse regisseur Lukas Dhont in Cannes met Girl, die film zat toen nog in een bij-competitie. Ik vond ’m meteen geweldig. Als je dan direct contact zoekt, heb je zijn nummer. Nu draait hij in de hoofdcompetitie met zijn tweede film. Dan heb je nog wel een kans om hem wel even in het voorbijgaan aan te spreken en dat is leuk. Je kan iemand beter even drie minuten alleen spreken dan een half uur in een groep van twintig man.”

Hoe pak je dat dan aan, stel je zit met vijf journalisten bij elkaar?

“Je moet zorgen dat je op de goede plek zit. Dat je iemand aan kunt kijken en niet te ver achterin zit. En je moet er voor zorgen dat je de eerste vraag stelt, en het liefst ook de tweede en de derde. Dan kun je voor de rest achterover leunen.”

Hoe heb je jezelf hierop voorbereid?

“Door heel veel te lezen en te kijken vanaf het moment dat het programma bekend werd. Ik ken veel namen en de directeur zit er ook al 21 jaar. Ik weet wel een beetje wat hij kiest. Maar van sommige films en makers weet ik nog niks. Dat is ook wel het bijzondere. Als je in Amsterdam naar een persvoorstelling gaat, dan heb je er al een heleboel over kunnen lezen. In Cannes is alles nieuw, je gaat gewoon zitten en kijken.”

De belangrijkste prijs in Cannes is de Gouden Palm. Heb je al enig idee wie er gaat winnen?

“Nee, totaal niet. Er is een nieuwe film van Ruben Östlund, die een paar jaar geleden met The Square de palm won. Daar heb ik alleen een foto van gezien en een regeltje over gelezen en dat ziet er gewoon weer heel intrigerend uit. De Roemeense regisseur Cristian Mungiu maakte een paar jaar geleden de prachtfilm 4 maanden, 3 weken, 2 dagen. Hij is ook iemand waar ik ontzettend naar uitkijk. En ik kijk ook erg uit naar de nieuwe film van Lukas Dhont: hij is pas 30 en dingt nu al mee naar de Gouden Palm; dat is echt heel bijzonder.”

Hoe moet ik een dag op Cannes voor me zien?

“Films kijken van half 9 ’s ochtends tot na middernacht, tussendoor persconferenties en interviews. Naast de Gouden Palm-competitie is er nog een tweede competitie: Un Certain Regard. En dan heb je nog drie parallelfestivals die ook tussen de tien en twintig titels hebben. Het is eigenlijk niet bij te houden. In het begin zag ik soms wel zes of zeven films op een dag en had ik ook nog interviews. Ik probeer dit nu wel te beperken tot maximaal vier. Het is een groot feest, maar het is ook echt snoeihard werken.”

Om de films heen gebeurt natuurlijk ook nog van alles.

“NikkieTutorials gaat voor TikTok filmpjes maken vanaf de rode loper. Ik vind het wel leuk om even met haar te praten om te zien wat zij hier gaat doen. De Belgen hebben dit jaar drie films in de Gouden Palm-competitie. Dat is echt ongekend. Ik ben uitgenodigd voor een borrel waar alle makers verschijnen: de broers Dardenne, Lukas Dhont en Felix van Groeningen en Charlotte Vandermeersch. Van Groeningen was een paar jaar geleden in Cannes met De Helaasheid der Dingen. Toen hadden ze een promotieactie met allemaal blote mensen op de fiets door Cannes. Dat zorgde voor veel bekijks. Maar die film was ook wel echt heel goed.”

Hoe zit het met de Nederlandse inzendingen?

“We zijn present met wat coproducties, maar er draait geen Nederlandse speelfilm in Cannes. De enige Nederlandse productie is de korte animatiefilm It’s Nice in Here van de Rotterdamse Robert-Jonathan Koeyers. Die draait in de Seimane de la Critique in een blok met andere korte films. Het is een heel mooi, gevoelig filmpje over een zwarte Amerikaanse jongen die in een supermarkt wordt doodgeschoten met politiekogels, omdat ze denken dat hij een overval pleegt. Het is Engels gesproken, het is een Amerikaans onderwerp, maar het is een honderd procent Nederlands filmpje. Koeyers ga ik in Cannes natuurlijk ook nog even opzoeken, het is hartstikke knap dat hij in Cannes zit.”

Het Parool in Cannes

Jan Pieter Ekker doet tot en met 28 mei verslag van het festival van Cannes. In een blog geeft hij een blik achter de schermen en deelt hij alle verhalen die Het Parool schrijft over het grootste filmfestival van de wereld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden