PlusReportage

Het drive-thrumuseum in Ahoy: onder het kunstwerk doorrijden is niet de bedoeling

De elektrische Mini’s draaien hun rondjes door Hal 1 van Ahoy en kunnen daarbij de kunstwerken zelf uitlichten.Beeld Aad Hoogendoorn

Ahoy en Museum Boijmans Van Beuningen hebben in een drive-thrumuseum de krachten gebundeld. In een auto rij je langs de kunst. Maar wel uitkijken voor blikschade.

De instructies vooraf zijn overzichtelijk: niet uitstappen, niet toeteren, niet harder dan 5 kilometer per uur. En honden mogen niet mee in de elektrische Mini’s die door een Rotterdamse auto­dealer beschikbaar zijn gesteld; in een normaal museum mogen ook alleen blindengeleidehonden naar binnen.

Na een oefenronde over een met rood-witte barriers afgezet circuit stuurt mijn chauffeur de Mini soepel richting de 10.000 vierkante meter grote evenementenhal, door steeds donkerder kruip-door-sluip-doorgangetjes en langs het eerste kunstwerk: een vrolijk oplichtende pijl van John Körmeling. Op de autoradio klinkt de sonore stem van spoken-wordkunstenaar Tomás de Paauw. Hij heeft het over 020 als hij Amsterdam bedoelt.

Afslag gemist

Als het daglicht heeft plaatsgemaakt voor duisternis, lichten de koplampen van de Mini een volgend werk uit: het schilderij De mandril (1926) van de Oostenrijkse expressionist Oskar Kokoschka, veilig achter glas. De eerste afslag hebben we dan al gemist; we belanden in de enorme, minimaal uitgelichte hal, waar al een stuk of twintig Mini’s stapvoets langs tientallen kunstwerken rijden.

Anders dan in gewone musea in coronatijd staan er geen dwingende pijlen op de grond en zijn er geen bordjes met een maximumaantal personen per zaal of kunstwerk. Als je, zoals wij, probeert onder Claes Oldenburgs Schroefboog (1982) door te rijden, komt er een medewerker op een elektrische scooter aangesneld om te zeggen dat dat niet de bedoeling is – verder niets.

Die vrijheid is de grootste attractie van het drive-thrumuseum. Het is alsof je op de kermis in de botsautootjes zit – met dien verstande dat je niet mag botsen (voordat je een leenauto meekrijgt, dien je een aansprakelijkheidsregeling te ondertekenen; na drie dagen was er nog geen blikschade). Boijmans-directeur Sjarel Ex spreekt van ‘een event dat actie en contemplatie, plezier en beschouwelijkheid, opwinding en verbazing belooft’. Overigens is het ook mogelijk per tuktuk door de expositie gereden te worden; plaatsnemen op de tribune kan ook.

De meeste kunst is afkomstig uit de museumcollectie, daarnaast is aan zes hedendaagse kunstenaars gevraagd een (nieuw of bestaand) werk in de tentoonstelling op te bouwen. Ook zijn enkele werken voor het eerst te zien, zoals Uzi Mon Amour van Ted Noten (wel even zoeken) en het geweldige Bunkhouse van de Amerikaanse kunstenaar Paul McCarthy, ook de maker van Santa Claus, de enorme kabouter met dito buttplug op het Rotterdamse Eendrachtsplein. Bunkhouse, dat Boijmans graag zou verwerven voor zijn collectie, is al even provocerend: het is een vuurrood huisje dat op zijn grondvesten staat te schudden omdat vier cowboyachtige poppen verwikkeld zijn in heftige seksuele handelingen.

Hoewel ze speciaal zijn geselecteerd voor deze opzet, werkt niet alle kunst even goed. Sommige werken vallen weg in de enorme ruimte; Jeroen Eisinga’s film Springtime, waarin het kaal­geschoren hoofd en het ontblote bovenlijf van de kunstenaar langzaam maar zeker worden ­bedekt door 150.000 bijen, is zover ingekort dat er niks van overblijft. Het dapper flikkerende hologram van de Franse conceptuele kunstenaar Cyprien Gaillard, dat het schilderij L’Ange du foyer ou Le Triomphe du surréalisme van Max Ernst tot leven brengt, kan beter door het opengedraaide raampje bekeken worden dan in de felle koplampen.

Gigantisch ledscherm

De korte films van conceptueel kunstenaar Bas Jan Ader (1942-1976) worden vertoond op een gigantisch ledscherm: in een razend tempo valt hij van een dak, uit een boom en fietst hij de Reguliers­gracht in. Ook goed op hun plaats zijn de Mercedes met 57mm kanon van Atelier Van Lieshout en John Körmelings milieuvriendelijke vierkante auto.

De twee enorme bruine beren van Marijke van Warmerdam – de een ongemakkelijk rechtop, de ander ontspannen leunend tegen een deurpost – vormen een passende afsluiting.

Boijmans Ahoy Drive-thru, Ahoy, t/m 23/8, info en reserveren via boijmans.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden