PlusAlbumrecensie

Het debuut van gitaarband Sports Team: je ruikt bijna de festivalweide

Deep Down Happy van Sports Team.

Is het archetypische gitaar­bandje met bleke groepsleden die het niet zo nauw nemen met de persoonlijke hygiëne werkelijk tot uitsterven gedoemd? Sinds de opkomst van groepen als het Britse Idles en het Ierse Fontaines D.C. lijkt er toch weer sprake van een voorzichtige indierevival.

Sports Team, een zestal dat elkaar – hoe heerlijk cliché Engels – ontmoette op de Universiteit van Cambridge, stuwt die golf verder op met een debuutalbum dat aan alle conventies van de Britse gitaarpop voldoet: teksten met een gezonde dosis ironie, veel rammelende gitaren en een frontman die tijdens het zingen met zijn gedachten elders lijkt te zijn.

Het maakt dat Deep Down Happy je al vlot in een nostalgische stemming brengt. Je ruikt de festivalweide bijna als frontman Alex Rice boven de gitaren uit probeert te komen. Zijn we terug in de onbezorgde tijd van voor de dancemuziekrevolutie, toen op Pinkpop en Lowlands nog tientallen bandjes als Sports Team stonden opgelijnd?

Toegegeven: heel veel voegt de formatie niet toe aan het overbekende idioom, maar het maakt liedjes als The Races of Kutcher (dat werkelijk over Hollywoodacteur Ashton gaat en de regel ‘I just wanted to be your Demi Moore/ But they’re not together anymore’ bevat) niet minder geschikt om met een biertje in de zon op mee te deinen.

Pop

Sports Team
Deep Down Happy
(Universal Music)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden