Plus

Hester Doove fotografeerde popsterren volgens analoog recept

In de jaren negentig fotografeerde Hester Doove popartiesten voor muziektijdschrift Oor. Uit dat werk stelde ze het boek Music Portraits samen, dat dankzij een zojuist succesvol afgesloten crowdfunding dit jaar gaat uitkomen.

Seal in 1991.Beeld Hester Doove

Ze nam de Britse zanger Seal in 1990 van zijn Amsterdamse hotelkamer mee naar buiten, waar ze op de stoep bij het grof vuil een kast had zien staan. “Het leek me mooi hem in die kast te fotograferen,” zegt Hester Doove (Maastricht, 1966), “maar ik had hem nooit ontmoet en dacht dat hij een klein mannetje was. Bleek het een boom van een kerel te zijn. Hij paste er maar net in. Maar hij vond het heel leuk allemaal en werkte graag mee. Het is een mooie foto geworden.”

De foto van Seal is een van de zestig portretten die Doove selecteerde voor haar boek Music Portraits. Het zijn foto’s die ze in de jaren 1989-2001 maakte voor muziektijdschrift Oor. Met Seal kreeg ze even de tijd, meestal moest alles snel-snel-snel. “Soms moest ik in een paar minuten mijn foto maken. Ik heb het meegemaakt dat er iemand van de platenmaatschappij met een stopwatch in de hand bij stond. Het was echt topsport.”

De foto’s kwamen vooral in hotel- en kleedkamers of de directe omgeving ervan tot stand. “Echt heel lelijk meestal. De realiteit en vooral die lelijkheid filterde ik uit mijn foto’s, ik probeerde een eigen wereld te creëren. Iedereen denkt dat ik Barry White in een studio fotografeerde, maar het was in een kleedkamer, vlak voor een show. Het lelijke behangetje daar heb ik in de doka tegengehouden. Op de locatie waar ik Sonic Youth moest fotograferen, stond zo’n lelijke grijze vrachtwagen. Dat grijze vlak heb ik toen gebruikt als mijn canvas.”

Thurston Moore en Kim Gordon (Sonic Youth) in 1990.Beeld Hester Doove

Eerste vrouw

Op het moment van het telefoongesprek is Doove in een vrolijke bui: de crowdfundingactie die ze begon om haar boek gefinancierd te krijgen is gelukt, de benodigde 12.750 euro zijn binnen. “De planning is het boek in juli uit te brengen, maar ik moet nog veel doen.”

Tegenwoordig krijgt Doove nog weleens een muzikant voor haar camera, maar is ze algemeen portretfotograaf, werkend voor uiteenlopende opdrachtgevers. In 1989 was ze de eerste vrouwelijke popfotograaf in het colofon van Oor. “Het was een mannenwereld. In het begin werden er wel lullige opmerkingen gemaakt. Zo van: ‘Je snapt toch wel dat je dit alleen mag doen omdat je er leuk uitziet?’ Als ik backstage was om te fotograferen, zagen ze me aan voor een groupie. Maar de mannelijke collega-fotografen waren vanaf het begin heel aardig. Het was een veilige en leuke wereld.”

Grove korrel

Muziek is nog altijd een passie, maar popbladen kijkt Doove nauwelijks meer in. “Ik heb het gevoel dat op het gebied van de popfotografie alles wel zo’n beetje is gedaan. Dat was in mijn tijd bij Oor vast ook al zo, maar wij werkten toen nog analoog. Dertien jaar geleden ben ik ook digitaal gegaan, ik moest wel, maar de foto’s in mijn boek zijn nog allemaal gemaakt met een analoge Hasselbladcamera. Ik werkte ook bijna alleen met bestaand licht. Fotograferen op film biedt zoveel mogelijkheden. Wij maakten de kleuren harder, hielden van een grove korrel, dat was de stijl toen. Ik ben blij dat ik die tijd van echt vakmanschap nog heb meegemaakt.”

Barry White in 1990.Beeld Hester Doove
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden