PlusFilmrecensie

Helaas, de spanning in Duelles neigt naar kunstmatig

Duelles van regisseur Olivier Masset-Depasse is een spannende film, maar de spanning neigt soms naar kunstmatig, omdat deze volledig afhankelijk is van de vorm van de film.

Duelles legt een verzuurde vriendschap tussen twee moeders bloot.

Als Céline (Anne Coesens) op een middag naar school rijdt om de kinderen op te halen, sluipt buurvrouw Alice (Veerle Baetens) haar huis binnen. Wat alles weg lijkt te hebben van iets onheilspellends, blijkt een onschuldig verjaardagsfeestje te zijn. De zorgvuldig geconstrueerde maar clichématige opening zet de toon voor het spel dat Duelles (Mothers’ Instinct) speelt met de realiteit. Waar de openingsscène uitgaat van een ogenschijnlijk gevaarlijke gebeurtenis die doodnormaal blijkt te zijn, gaat de rest van de film echter, nadat een tragisch ongeval verdenkingen tussen twee buurvrouwen doet ontwaken, over het tegenovergestelde: de angst dat iets sinisters voor iets ordinairs doorgaat.

De speelfilm van Olivier Masset-Depasse, gebaseerd op het boek Derrière la haine van Barbara Abel, seint vanaf de eerste minuut dat het om een thriller gaat. Door te ­bouwen op de bekende thema’s van controlewaanzin, jaloeziegevoelens en paranoianeigingen in een ogenschijnlijk volmaakte Brusselse buitenwijk, legt de thriller een verzuurde vriendschap tussen twee moeders bloot. Hoewel Duelles, wat vooral een hommage aan het werk van bekende regisseurs als Hitchcock en Douglas Sirk lijkt, de verschijning van een thriller goed weet na te bootsen, overtuigt het verhaal niet helemaal.

De gebeurtenissen spelen zich vrijwel volledig af in een twee-onder-een-kapwoning, waarin twee bevriende gezinnen wonen. De perfect onderhouden levens worden op camera gevangen in een tot in de puntjes gestileerde setting, die het verschil tussen de twee gezinnen blootlegt – de twee huizen zijn elkaars evenbeeld, maar waar die van Alice warm verlicht is, blijft die van Céline, na een noodlottig ongeval, donker.

De intrige is dan wel gebaseerd op het leven van een huisvrouw in het midden van de vorige eeuw, Duelles zegt uiteindelijk vrij weinig over de thema’s moederschap, perfectionisme en de verwachtingen van de vrouw in de 20ste eeuw. In plaats daarvan focust de film op intertekstuele verwijzingen naar andere films, zoals een hint naar Alice in Wonderland, die niet veel dieper blijkt dan het gat in de heg waar Alice doorheen moet kruipen.

De thriller probeert de kijker voortdurend op het verkeerde been te zetten en is doordrenkt met een niets-is-wat-het-lijktsfeer. In misschien wel het grootste rook­gordijn effent Duelles vakkundig de weg voor een psychologische thriller, maar verdwaalt de film geleidelijk in steeds uitbundigere plotwendingen, zonder daarbij een inkijkje in de psychologie van de personages te geven. Hierdoor maken, als de laatste acte voor een weinig ambigue maar des te gruwelijkere route kiest, de plottwists weinig gevoelens los.

In snel opeengestapeld drama probeert de film vooral hard om ambigu te lijken, maar blijkt het drama uiteindelijk vrij eenvoudig. In wat niet zozeer een onthulling als wel een perspectiefwisseling is, komen de voorafgaande gebeurtenissen plots in een ander licht te staan. Hoewel de laatste acte de voorafgaande verhaallijnen netjes afwerkt, overtuigt het einde niet.

Hoewel Duelles wel degelijk spannend is, neigt de spanning soms naar kunstmatig, omdat deze volledig afhankelijk is van de vorm van de film. De dreigende toon wordt vooral gezet door het dynamische camerawerk vol close-ups en de bijna constant aanwezige schrille snaarmuziek. Het lijkt alsof de film vooral aanwijzingen geeft dat het een thriller is, maar daarbij vergeet te investeren in ons medeleven met de personages. Zo lijkt Duelles, op een manier die het moederschap van Alice spiegelt, tekort te schieten, juist door de volledige controle die op het materiaal wordt uitgeoefend. 

Duelles

Regie Olivier Masset-Depasse
Met Veerle Baetens, Anne Coesen, Mehdi Nebbou, Arieh Worthalter
Te zien in Eye, Filmhallen, Soho House

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden