Plus

Heinekenprijswinnaar Yvonne Dröge Wendel maakt 'dingen die willen luisteren'

Ze trouwde op de kunstacademie met een kaptafel en reisde voor de Prix de Rome in een niet-functionerende auto naar Rome. Vandaag krijgt kunstenaar Yvonne Dröge Wendel de Heinekenprijs voor de Kunst.

Kees Keijer
Yvonne Dröge Wendel Beeld Jussi Puikkonen/KNAW
Yvonne Dröge WendelBeeld Jussi Puikkonen/KNAW

Haar accent verraadt dat ze uit Duitsland komt, al woont en werkt Yvonne Dröge Wendel (55) al dertig jaar in Nederland. En haar vader is hier om de hoek geboren, vertelt ze in haar woonatelier in het Tetterodecomplex in West, "maar zijn accent was nog sterker dan dat van Rudy Carrell. Zelf heb ik het opgegeven om nog aan mijn klemtonen te werken."

Dröge Wendel komt uit een textielfamilie, waar het kunstenaarschap niet bepaald werd aangemoedigd. Ze studeerde Engels, maar vertrok naar Amsterdam om aan de Rietveld Academie te studeren. Ondertussen maakte ze kostuums voor de Dogtroep.

"Ik heb er echt voor moeten vechten om kunstenaar te worden. In die zin was Nederland een geweldige plek. Ten eerste omdat ik meer affiniteit had met de mentaliteit, maar ook vanwege het hele systeem. In Duitsland had je vooral chique kunstacademies waar alleen rijke studenten worden toegelaten."

Kaptafel
Als afstudeerproject aan de Rietveld trouwde ze met een kast van meubelfabriek Wendel, een kaptafel van haar overleden moeder. In een fotoserie kun je het gelukkige echtpaar volgen, van de kerkelijke plechtigheid met priester tot de huwelijksreis in Portugal, waar vervoer per ezel naar een romantische kampeerovernachting leidt.

Inmiddels heeft Dröge Wendel een echtgenoot van vlees en bloed en staat de kaptafel in de kelder. "Puur uit bescherming, mijn zoon rijdt in huis rond met een hoverboard."

Statement
Het project was een pleidooi voor duurzaamheid. Mensen omringen zich met spullen die al snel afgedankt worden, maar Dröge Wendel wilde een statement maken voor een andere relatie met dingen. "Als student op de Rietveld probeerde ik altijd alle stukjes hout die ik vond te gebruiken voor iets nieuws. Vanuit dat idee is uiteindelijk dat huwelijk tot stand gekomen."

Een paar jaar later deed Dröge Wendel mee aan de Prix de Rome met een bijna even krankzinnig project. "Toen ik hoorde dat ik meedeed aan de prijs stond een oude Renault in mijn studio. Oorspronkelijk bestond de Prix de Rome uit een reis naar Rome voor de winnaar. Toen dacht ik: laten we nu vast naar Rome gaan."

Dröge Wendel nam drie handige mannen mee, want het koelsysteem van de auto was kapot. Het eerste stuk moest per trein. Op een gegeven moment deden ook de remmen het niet meer. "De essentie van de Grand Tour naar Rome is dat je rustig de tijd neemt het landschap en de cultuur in Italië te bekijken, maar nu ging alle aandacht van de reis uit naar een niet-functionerende auto."

Dronken studenten
De laatste jaren maakt ze vooral dingen 'die niets proberen te vertellen, maar die meer willen luisteren'. "Ik probeer dingen te maken die eigenlijk nog niet echt een ding zijn, een soort kleine kinderen onder de objecten."

Als voorbeeld noemt Dröge Wendel een project dat ze sinds 2000 op diverse plekken heeft uitgevoerd. Een zachte, zwarte bal van 3,5 meter wordt losgelaten in de openbare ruimte en vindt met hulp van het publiek een weg door straten en steegjes. Het publiek reageert vaak heel enthousiast op het object en gaat ermee aan de haal.

Dröge Wendel: "De eerste keer was in Leeuwarden. Dronken studenten waren totaal verrast, zakenlieden gingen eronder liggen. Ik wilde iets maken wat zuigt, wat alle licht vangt maar ook alle aandacht opzuigt. Als je het ziet heb je het gevoel dat je niet weet wat je ziet. Iedereen wil het aanraken."

Onderzeeër
Dröge Wendel wil het geld van de Heinekenprijs vooral besteden aan het uitwerken van haar nieuwste plan: een Denk Tank. Een gebouwtje als een soort onderzeeër, waar mensen kunnen samenwerken. Het liefst wil ze dat de Denk Tank op de Universiteit Twente komt te staan, waar ze volgend jaar hoopt te promoveren op onderzoek dat verwant is aan de ideeën van de Franse filosoof Bruno Latour

"Er komen ook videoschermen in. Binnen moet het de indruk geven dat je in een soort bewegende ruimte bent. Er zijn ook sculpturen waarmee je aan de slag kunt. Het moet een heel vervreemdende ruimte zijn, waar mensen heel goed kunnen samen­werken."

'Ik wilde iets maken wat zuigt, wat alle licht vangt maar ook alle aandacht opzuigt' Beeld Jussi Puikkonen/KNAW
'Ik wilde iets maken wat zuigt, wat alle licht vangt maar ook alle aandacht opzuigt'Beeld Jussi Puikkonen/KNAW

Heinekenprijs

De tweejaarlijkse Dr. A.H. Heinekenprijs voor de Kunst bestaat uit een bedrag van 100.000 euro, waarvan de helft is bestemd voor een publicatie of tentoonstelling. De prijs wordt toegekend door de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.De Heinekenprijs is de grootste beeldendekunstprijs van Nederland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden