PlusSerierecensie

HBO-serie We Are Who We Are: zoektocht naar (seksuele) identiteit te midden van uniformen

Caitlin (Jordan Kristine Seamón) en Frazer (Jack Dylan Grazer) in Luca Guadagnino’s We Are Who We Are.  Beeld HBO
Caitlin (Jordan Kristine Seamón) en Frazer (Jack Dylan Grazer) in Luca Guadagnino’s We Are Who We Are.Beeld HBO

De Italiaanse regisseur Luca Guadagnino had een arthousehit met Io Sono Amore (2009) en bereikte in 2017 een groter publiek met het voor vier Oscars genomineerde Call Me By Your Name. In die broeierige coming of age-film ontluikt anno 1983 in zomers ­Italië een liefde tussen een 17-jarige Amerikaanse student en een even­eens Amerikaanse werkstudent die een paar jaar ouder is. De romance werd, verfrissend genoeg, nauwelijks als problematisch ervaren door de omgeving van de tiener.

Dezelfde thematiek – Amerikaanse tieners die in Italië op zoek zijn naar hun identiteit – keert terug in Guadagnino’s achtdelige HBO-serie We Are Who We Are.

Opperbevelhebber

Het verhaal speelt zich af in hedendaags Venetië, maar niet het Venetië uit de reisgidsen; de centrale locatie is een Amerikaanse legerbasis nabij de Venetiaanse lagune.

In de eerste aflevering zien we hoe Fraser (Jack Dylan Grazer), een tiener met een uitgesproken kledingsmaak, arriveert vanuit New York. Dat zijn bagage niet is aangekomen is een tegenslag voor Fraser, want zijn uitbundige T-shirts vormen een deel van zijn identiteit. Zeker te midden van alle uniformen op de legerbasis waar zijn moeder Sarah Wilson (Chloë Sevigny) de nieuwe opper­bevelhebber wordt.

Weggepest

De recalcitrante Fraser gedraagt zich behoorlijk puberaal op de legerbasis: hij weigert aanvankelijk zijn zonnebril af te zetten wanneer er een foto voor zijn identiteitsbewijs gemaakt moet worden en blijft zitten, met ­oordoppen in, zodra het volkslied ­gespeeld wordt. Tot ergernis van Maggie Teixeira (Alice Braga), de levenspartner van zijn moeder, die ook bij het leger zit. De avond ervoor heeft Maggie Fraser nog opgepikt, toen zijn eerste zwerftocht in de omgeving eindigde met een dronken valpartij.

Tijdens die eerste dag op het eiland raakt Fraser gefascineerd door Caitlin (Jordan Kristine Seamón), een donker androgyn meisje, dat naast hem op de basis woont. Hij achtervolgt Caitlin na school naar het strand, waar hij door haar vrienden weggepest wordt. Maar Fraser geeft niet op.

Zijn opdringerigheid is een onbeholpen manier om te tonen dat hij in Caitlin een zielsverwant ziet; zij is ook iemand die zoekende is naar haar (seksuele) identiteit. Fraser, die liefdesverklaringen stuurt naar ene Mark, wekt met zijn uitbundige kleding en gelakte nagels de indruk homoseksueel te zijn – wat op een legerbasis best lastig is, ook al is je moeder lesbisch.

Sfeer

We Are Who We Are meandert af en toe net zo richtingloos over de Italiaanse locaties als zijn personages, maar dat sluit ook goed aan bij de thematiek over de zoektocht naar identiteit.

Daarbij wordt Jack Dylan Grazer en Jordan Kristine Seamón alle ruimte gegeven; de tweede aflevering beslaat vrijwel dezelfde gebeurtenissen als de eerste, maar dan vanuit het perspectief van Caitlin.

Zoals vaker bij Luca Guadagnino is ook bij We Are Who We Are de sfeer belangrijker dan de plot, dus enig ­geduld is vereist voor kijkers van de achtdelige serie. Gelukkig zijn de jonge acteurs boeiend genoeg, al is de ­introverte Caitlin intrigerender dan de extraverte Fraser.

We Are Who We Are

Regie Luca Guadagnino
Met Jack Dylan Grazer, Jordan Kristine Seamón, Chloë Sevigny, Alice Braga
Te zien op Streamingplatform MyLum.tv

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden