PlusAchtergrond

Hans van der Meer maakt fraaie beelden van Vlaams en Italiaans amateurvoetbal

Fotograaf Hans van der Meer (65) maakte niet alleen drie mooie fotoboeken over amateurvoetbal, hij filmde ook tijdens de wedstrijden. Die al even fraaie films zijn nu op YouTube te zien. 

De wedstrijd Pol Breme-US Suardese in Breme, Italië.Beeld Hans van der Meer

Tijdens het kijken naar Vlaamse velden, een film van 23.45 minuten van Hans van der Meer, kun je last krijgen van een soort fantoompijn. Dat je zelf niet meer op het veld kunt staan, zoals ondergetekende (een uit de kom getrapte knieschijf op ­ 8 maart 2008, om 15.37 uur, nooit meer gevoetbald). De rond rennende, niet al te gestroomlijnde mannen, het brullen naar elkaar, het geluid van het zompige veld. Verlangen en hunkeren, dat roepen de beelden op (het is amateurvoetbalporno, zo u wilt).

Fotograaf Hans van der Meer bracht in 1998 het schitterende fotoboek Hollandse velden uit, waarin hij een ode bracht aan het amateurvoetbal. Momentopnames van De Fivel 2 – Paddepoel 2, en AGSV – Kwiek. In 2006 volgde Europese velden, en in 2015 Antwerpse velden. In die boeken richtte hij zich op individuele spelers, de vrouw achter het doel, het landschap achter de strijd op het veld. Het gaat hem niet om de uitslag.

Het kleine zegeviert

In 1998 begon hij ook te filmen. Die films – ze waren ooit ter ere van de verschijning van Europese velden al eens te zien geweest – zijn nu op YouTube gezet. Twee zijn er nu al te aanschouwen: Vlaamse velden, en het in Italië geschoten Calciatori della domenica (29.47 minuten).

Die laatste film, die heerlijk begint met een man die met een kalkwagentje de middencirkel zichtbaar maakt, is net iets afstandelijker dan het veel meer herkenbare, zich dichter bij huis afspelende Vlaamse velden. Maar in beide portretten van het voetbal zegeviert het kleine, het onbeholpene, maar ook de vreugde om het spel zelf, dat in het profvoetbal vaak onzichtbaar is.

Geen commentaar

Vlaamse velden is alleen maar beeld en geluid van de verschillende wedstrijden. Het is geen commentaar op het spel, er is geen voice-over die belerend toespreekt, of verduidelijkt. Vaak zien we ook behoorlijk veel van de omgeving; net als in de boeken toont Van der Meer zich een hoeder van het landschap.

Prachtig volgt hij een bebrilde back (rugnummer 2) tijdens Oud KWB tegen SK Belsele. Van der Meer volgt met zijn camera alleen hem. De teleurstelling op zijn gezicht als hij tevergeefs, maar met toewijding is opgestoomd. We zien de man niet een keer de bal beroeren.

Dan zien we weer een doelman in een sneeuwbui, of concentreert Van der Meer zich op een rij kale bomen achter het veld.

Een tafereel bij MMO in het Belgische Hoogmade. Beeld Hans van der Meer

Heel fijn is ook de voetballer, rugnummer 15, die het koud heeft. Bijna meedogenloos laat Van der Meer hem zien, over zijn bovenarmen wrijvend. De speler lijkt zich niet met het spel te bemoeien, kijkt eens onder zijn schoenen en is dan dat jongetje dat van zijn vader op voetbal moest, maar geen idee heeft wat hij op het gras moet doen. Even later zien we hem met zijn gehandschoende handen over zijn oren.

We zien spelersvrouwen in de kantine, pal ­achter doel (ze volgen het spel niet), we zien een oude baas meebewegen langs het veld (hij wil het liefst meedoen), en we zien geblesseerden op het veld liggen (dramatische sterfscènes uit de opera). We volgen een paard achter met de hand geschilderde reclameborden, Delicatesse/ ’t Krokantje/ Burst, ook als de bal de andere kant op vliegt en we het doelpunt missen.

Jaloersmakend

De speler die de bal uit het net haalt, een scheefgezakte dug-out, de laatste man die in de kleedkamer verdwijnt. Het is allemaal even treffend, en vooral heel echt, en niet gespeeld. Iedereen is zichzelf, met bril, of de handschoenen over de oren gevouwen. Opgaand in wat er op het veld gebeurt.

Zo herkenbaar en zo jaloersmakend voor wie daar niet meer kan zijn.

Vlaamse Velden en Calciatori della Domenica zijn op YouTube te zien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden