PlusCabaretrecensie

Hans Teeuwen leunt in nieuwe show ‘Nou lekker dan’ zwaar op geschreeuw en gescheld

null Beeld Sander Koning/ANP/Kippa
Beeld Sander Koning/ANP/Kippa

Bij vlagen laat Hans Teeuwen in Nou lekker dan zijn talent zien, maar het ontbreekt hem aan briljante ingevingen of zelfs maar voldoende goede grappen.

Mike Peek

Als Hans Teeuwen ‘grote dikke stijve lul’ roept, kun je er donder op zeggen dat er een lach door de zaal rolt. Hij herhaalt die woorden een paar keer en nodigt het publiek zelfs uit om met hem mee te doen. Grote. Dikke. Stijve. Lul. We hebben immers allemaal veertig euro neergeteld voor een kaartje en zijn na twee jaar corona-ellende wel toe aan wat entertainment.

Dat is de tamelijk cynische ouverture van een matig programma dat zwaar, heel zwaar leunt op geschreeuw en gescheld. De KNO-arts die hem aanraadt om minder kikkers te imiteren? Een gore tyfushond. Mannen die zich feminist noemen? Vaak verkrachters. Het is het taalgebruik dat je van Teeuwen gewend bent, maar ontdaan van de absurde opbouw die zulk getier daadwerkelijk grappig kan maken. Alsof hij klaar wil komen zonder eerst te neuken, om in zijn vocabulaire te blijven.

Engagement

In een van de liedjes zet Teeuwen zich als vanouds af tegen het engagement. Toch kost het hem zelf behoorlijk wat moeite om het nergens over te hebben. De afgelopen jaren toonde hij zich al kritisch over het coronabeleid en weigerde hij te spelen tot de QR-code werd afgeschaft.

In deze show brengt Teeuwen bange mensen ter sprake die hij het liefst in hun gezicht had gespuugd, maar de komiek richt zich ook op de woke cultuur met genderneutrale toiletten en haat jegens witte mannen. Althans, hij stipt die onderwerpen aan, want een scherpe analyse of goede grap ontbreekt.

Ronduit maatschappijkritisch, voor zijn doen, is een langer verhaal waarin Teeuwen verslaafd raakt aan likes op sociale media, tot hij besluit om zijn duimpjes omhoog te bewaren voor de échte wereld. Een tamelijk belegen uitgangspunt, maar hij werkt het wel vrij verrassend uit.

Lichtpuntjes

Er zitten meer lichtpuntjes in Nou lekker dan. De ballade In de sekswinkel van mijn dromen (‘blijven dieren buiten spel, ik wil die troep niet in mijn winkel, een paar foto’s zijn er wel’) laat flarden zien van de briljante geest die het cabaret in de jaren negentig grondig door elkaar schudde. Ook aardig is het verhaal over een oom, die zich vanuit het hiernamaals beklaagt over die keer dat de vader van Teeuwen zijn hond te lang in de auto liet zitten.

Toch is het al met al een magere score. Zeker omdat er een paar stukken in de voorstelling zitten die gewoon totaal niet werken. Denk aan een blokje met nieuwe wetenschappelijke uitvindingen, waaronder een ‘zeespiegelremmer’ en een zetpil die je niet meer in je kont hoeft te doen. Dat zijn flauwe wegwerpmopjes.

Nou lekker dan

Door Hans Teeuwen
Gezien 29/3, Circustheater Scheveningen
Te zien 12-14/4 De Meervaart, 30 en 31/5 Carré

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden