PlusInterview

Hans Faber schreef een journalistieke thriller: ‘Ik had wat recht te zetten’

Hans Faber had willen debuteren met een thriller, het werd een boek over zijn vermoorde nicht Anne. Nu is ook die thriller er. ‘Het boek was op slag niet meer belangrijk.’ 

Hans Faber: ‘Ik dacht heel naïef dat ik het wel had gezien in de financiële journalistiek.’ Beeld Lin Woldendorp

Hans Faber is de oom van ­Anne Faber. Op 12 oktober 2017 werd het lichaam van de 25-jarige Utrechtse ­studente gevonden in een natuurgebied bij Zeewolde. Ze was verkracht en vermoord. De zaak was twee weken ‘wereldnieuws’ in Nederland.

Hans Faber is ook de schrijver van de net verschenen thriller De Rus. Hij schreef De Rus schreef in 2016 en een deel van 2017. “Het manuscript was klaar. Ik had een agent en die had het boek aangeboden aan diverse uitgeverijen. Dat was in augustus 2017. En toen werd het 29 ­september, de dag dat mijn nichtje verdween. Het boek was op slag niet meer belangrijk, en ik wist onmiddellijk dat ik het niet zou willen uitgeven. Ik trok De Rus terug.”

Het brandalarm gaat af in Spaces, de flexibele werkplek aan de Vijzelgracht. Faber besteedt er geen aandacht aan. “Gebeurt wel vaker.” Hier zat hij ruim een jaar geleden met zijn broer Wim, de vader van Anne, toen de uitgever hen het eerste exemplaar van het boek Anne. Kroniek van een zoektocht kwam brengen. “Mijn broer had het manuscript van De Rus gelezen en hij vond het goed. Hij had er behoefte aan om alles wat er met onze familie was gebeurd rondom Anne vast te leggen in een boek. Hij zei: ‘Waarom schrijf jij dat boek niet?’ Dat heb ik gedaan.”

Een jaar na verschijnen van dat onbedoelde debuut zit Hans Faber weer in Spaces. Met een heel ander gevoel. “Met de verschijning van dat boek over Anne kon ik niet blij zijn. Ik was wel trots dat het gelukt was, maar ik had dat boek liever niet geschreven.” Hij klopt met zijn hand een paar keer op het exemplaar van De Rus dat voor hem op tafel ligt. “Nu ben ik trots en blij.”

De Rus gaat over de gescheiden en emotioneel geblokkeerde Vince van Zandt, misdaad­verslaggever van het populaire ochtendblad De Stem van Nederland (de gelijkenis met het grootste ochtendblad is niet toevallig). Van Zandt leest in Het Parool dat er een dode Rus uit de Prinsengracht is gevist. De politie gaat uit van een ongeluk, maar Van Zandt vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit. 

De sporen lopen van Zutphen, waar een oud-kickbokser een ­dubieuze tapijthandel bestiert, tot de dochter van de president van Kazachstan en van een ­yogaschool in Amsterdam, waar de vriendin van Van Zandt les heeft van een geheimzinnige leraar, naar het Russische energiebedrijf Gaz­neft, dat een kantoor heeft in Amsterdam.

Er wordt gemoord in De Rus, maar Faber vindt niet dat ook maar iets in zijn thriller doet denken aan wat er met zijn nicht is gebeurd. “Ik snap die vraag, maar de omstandigheden in het boek zijn zo anders, dat ik niets heb aangepast. Ik heb het zo gelaten zoals het er stond.”

Journalistieke thriller

De aanleiding om De Rus te schrijven vond hij op het internet. Daar las hij in 2013 dat Gazprom een groot kantoor aan het Museumplein ging betrekken. “Waarom opent een van de grootste en machtigste energiebedrijven ter wereld hier op een van de duurste plekken van Nederland een kantoor?”

Het prikkelde de fantasie van de oud-journalist van Het Financieele Dagblad en de Volkskrant. Maar pas een paar jaar later begon hij ­serieus te schrijven. Met het bericht over Gazprom als basis. “Dit is een soort journalis­tieke thriller. Ik heb onderwerpen gepakt, in dit geval belastingontduiking en witwasserij, die ik interessant vind maar die ook maatschappelijk relevant zijn. Ze komen ook terug in volgende delen, want ik was wel zo ambitieus dat ik een serie wilde schrijven. En een misdaadjournalist is daarvoor een goed personage.”

Maar eigenlijk moet hij zijn schoonzus bedanken dat De Rus nu voor hem op tafel ligt. 

“Ik ben al op mijn 29ste uit de journalistiek gegaan. Ik dacht heel naïef dat ik het wel had gezien in de financiële journalistiek. Daarna ben ik bij Nike gaan werken, als woordvoerder, en heb ik andere communicatiebanen gehad. Maar een stemmetje in mijn achterhoofd zei dat ik nog niet klaar was met schrijven. En ik wilde al heel lang een boek schrijven. Dat wist mijn schoonzus. Toen ik een keer vertelde dat ik als ghostwriter het blog schreef van een CEO van een bedrijf, die menselijk moest worden neergezet, zei ze: ‘Wat ben je toch eigenlijk een hoer, houd eens op met dat ghostwriten en schrijf eindelijk eens dat boek onder je eigen naam.’ Zij gaf me de schop onder mijn kont die ik nodig had.”

Deel twee

Hij is nu schrijver. Al doet hij er communicatiewerk naast. En zet hij zich in voor Namens de Familie, een organisatie die is opgezet naar ­aanleiding van onder meer de moord op Anne ­Faber, en die slachtoffers en nabestaanden ­ondersteunt die het middelpunt van het nieuws zijn geworden na bijvoorbeeld een vermissing of een moord.

“Ja, ik ben trots op dit boek. Maar vooral ben ik trots dat ik nu echt doe wat ik belangrijk vind. Kennelijk had ik die schop onder mijn kont ­nodig. Ik had nog wat recht te zetten, vond ik. Het heeft gewerkt, want deel twee is ook al af en zal dit najaar verschijnen. De minister is de titel, het gaat over de dood van een dierenrechten­activiste en de tentakels van een grote lobby­firma.”

Hans Faber: De Rus. The House of Books, 368 blz, €21,99.Beeld The House of Books
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden